Lamtumirë, Shkëlqim Këmbora! – Hekuran Alizoti – Shpend Sollaku – Jozef Radi

Gazeta

Shkëlqim Këmbora (1957-2026)
Shkëlqim Këmbora (1957-2026)
Lamtumirë, Shkëlqim Këmbora! – Hekuran Alizoti

Me 31 gusht 2026, morëm lajmin e hidhur, se u nda nga jeta shoku ynë i dashur, Shkëlqim Këmbora, një nga shokët tanë më të mirë të Maturës 1976, i cili prej shumë vitesh jetonte ne Athinë.
Është e vështirë të besojmë se në takimin tonë të 50-vjetorit do të mungojë një prej nesh. Kujtimet e viteve të gjimnazit, miqësia, të qeshurat dhe ditët e bukura që kaluam së bashku do të mbeten gjithmonë në zemrat tona.
Shkëlqimi do të jetë përherë pjesë e kujtimeve tona dhe e historisë së Maturës 1976.
U prehsh në paqe, i dashur Shkëlqim!
Lamtumirë shoku ynë!
Ngushëllimet më të sinqerta familjes dhe të afërmve.
Marrë nga Muri i FB, Matura 1976

Mes të tjerëve Shkëlqim Këmbora, Shpend Sallaku, Pirro Kice
Mes të tjerëve Shkëlqim Këmbora, Shpend Sallaku, Pirro Kice
Do të na mungosh shumë… Shpend Sallaku

është ndarë nga jeta shoku dhe miku im i ngushtë i adoleshencës dhe rinisë Shkëlqim Këmbora. Ishte nga ata shokë me të cilët mund të flisje për gjithçka, pa rrezikuar. Dhe kjo nuk ishte cilësi e pakët në atë kohë të rrezikshme. Djalë inteligjent, i pajisur me një humor e ironi të rrallë, i dashuruar me muzikën perëndimore dhe artin e përtej detit.
Nuk do t’i harroj kurrë netët e vona kur këndonim kënget e Celentanos të cilin ai e imitonte aq mirë;
nuk do t’i harroj të tallurat që i bënte sekretareve të rinisë e partisë;
nuk do t’i harroj veshjet sipas modës së fundit, flokët alla Albano,
nuk do t’i harroj shakatë dhe barcaletat me spec e tentativat për t’u arratisur.
Të mbaj në zemër, Kiço, gjithmonë!
Ngushëllime të shoqes, djalit, vajzës, dhe familjarëve e miqve të shumtë.
Marrë nga Muri i FB, Shpend Sollaku – Noe

Bisedë me Kiçon: Tomorr Mezini, Aleksandër Puka, Llukan Bicaj
Bisedë me Kiçon: Tomorr Mezini, Aleksandër Puka, Llukan Bicaj
Kujtimi yt, do të jetë e para fjalë për të gjithë ne nesër… Jozef Radi

Humbja e një shoku të rinisë së hershme është humbje e gjërave të shenjta që nuk rikthejnë, e ku secili prej nesh ka bllokun e kujtimeve që vërtitet me centrifugën e ëndrrave të parealizuara.
Humbja e Shkëlqim Këmborës, ose siç e thërrisnim të gjithë ne shokët e dikurshëm, Kiçoja, më tronditi së pari e më trishtoi. Sepse m’i risolli e mi vrau shumë kujtime të nji kohe të përbashkët, ku ne rinia e atyre viteve ishim në kërkim të një lirie të munguar e ndjeheshim të pafuqishëm për ta prekur atë.
Kiço Këmbora ishte një prej atyre djemve, siç e thekson edhe Shpend Sollaku e dëshmonte atë mosbindjen rebele, e dëshmonte atë lirinë e fshehur në vetvete që shpesh përmes një humori pikant merrte një domethënie ndryshe… sepse në ato kohëra të doje muzikën, veshjen, mendimin e pacunguar, ta doje lirinë, ishte një inkoherencë e jashtëzakonshme. Kiçoja dallohej për sensin e humorit dhe të gallatës, po edhe autoritetin asi bëhej herë epiqendra e humorit, e herë indiferenti rigoroz. Humbja e parakohshme e Kiços, përballë një takimi të afërt që ka në mes hapësirën e një gjysëm shekulli me ka trishtuar edhe më shumë.
Shkëlqim Këmbora përmes miqësinë së shkollës ishte në dasmën e vëllait tim, si fotograf. Fotografitë e para me ngjyra i kam prej Kiços, një gjurmë më shumë në humbjen e tij, sepse kishim mjaft kujtime të fshehura në kujtesë që do t’i ribënte të bukura prania Kiços.
Pushohësh në paqe, o Kiço dhe ngushëllime familjes për humbjen e parakohshme!
Jam i bindur se fjala e pare e të gjithve ne në këtë shpërndarje të dhimbshme do të jetë kujtimi yt mungesa jote, humori yt prej gjithë një shoqërie që të desh e do të vazhdojnë të respektojnë.
1 shtator 2026

Paqja e përjetshme qoftë me ju zoti Këmbora!
Paqja e përjetshme qoftë me ju zoti Këmbora!
Udhëtimi për lamtumirën e fundit të shokut tonë…

Një grup shokësh: Hekuran Alizoti, Llukan Bica dhe Aleksandër Pukën, udhëtuam drejt Athinës për t’i dhënë, me 3 shtator 2026, lamtumirën e fundit shokut dhe vëllait tonë, njeriut me zemër të madhe, Shkëlqim Këmborës.
Lodhja e udhëtimit s’kishte rëndësi përballë respektit dhe dashurisë që meritonte shoku ynë i paharruar.
Edhe pse të shpërndarë dhe larg, deshëm me çdo kusht të ishim pranë tij në çastin e fundit, ashtu siç kemi qenë bashkë në ditët më të bukura të rinisë sonë.
Shkëlqimi, do të mbetet gjithmonë pjesë e kujtimeve tona, e miqësisë sonë, dhe e gjithë Maturës së vitit 1976.
U prehsh në paqe, shoku dhe vëllai ynë!
Kujtimi yt do të jetojë gjithmonë mes nesh.
Falenderojmë bashkëshorten e Shkëlqimit, Teutën, në përkushtimin e saj ndaj Çimit dhe respektin ndaj nesh.
Marrë nga Muri i FB, Matura 1976

Related Images:

More articles

Ky sajt përdor Akismet-in që të reduktojë mesazhet e padëshiruar. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komenteve tuaja.

Portali Radiandradi.com, prej 11 vitesh dhuron kontribute të përditshme në shumë fusha të kulturës, historisë dhe vlerave shqiptare. Herë pas here siti ka nevojë për mirmbajtjeje, rikonstruktim si dhe rikonceptim në formatin letër. Për ta mbajtur këtë punë shumvjeçare, ndër më seriozet dhe më të lexuarat që të vazhdojë aktivitetin bëhet e domosdoshme mbështetja e lexuesve.

Jozef Radi

Redaktor i Radi & Radi

Artikujt e fundit