Kajherë trishtimi ka emën t’përveçëm – cikël poetik i Jozef Radit

0
10
Jozef Radi 2016
Jozef Radi 2016
Jozef Radi 2016
Jozef Radi 2016

Kajherë trishtimi ka emën t’përveçëm

Cikël Poetik i Jozef Radit

shkëputë nga Libri “Fletorja e Vjeshtës” 2011

Ky cikël poetik, asht shkëputë nga Libri Fletorja e Vjeshtës,
nji botim i Sh. Botuese Pakti 2011
Pjesa ma e madhe e tyne asht paraqite në antologjinë “Poesie Scelte”
botue se fundi nga Casa Editrice “Besa”, më 2017
Ndërkohë pritet së shpejti një antologji e gjanë me poezi të zgjedhun
e të përmirsueme prej tre librave poetikë të botuem në vitet 1993, 2000 dhe 2011.
Jozef Radi

 

*****

Me shikimin tand
zhgarravita krejt ditët e hikuna,
krejt mbramjeve idilike
ua derdha n’ftyrë
bojën e letrave të dashnisë,
krejt fjalve ku thyhej magjia e kangës
jua humba kuptimin!
 
Tash m’duhet me i numrue
lindjet e diellit nga e para
m’duhen fjalë të reja
lule t’marra borxh vedit
me i rimbjellë buzëve të mia,
m’duhet me i kurdisë orët me hecë mbrapsht
stinve me ua ndrrue rrotën e ricikleve
m’duhet nji tjetër shi i ambël
ndër vjeshtat e mia të përjetshme.
M’duhet nji ecje majëgishtash
ndër zajet e lmueta të lumit tem,
m’duhen mija vogëlsi t’pakuptimta
me i dhanë kah njatij shikimi zhgarravitës
që ende end kohë t’përbashkët.
.

Ajo…

Ajo ka mbetë diku
n’nji skaj t’harruem bote
tuj qindisë lulet e dashnisë s’humbun,
e tuj arrnue andrra të hikuna
si zogj të trembun.
 
Dhe mbet njashtu e vogël
n’at skaj t’harruem bote
sa frikesh n’kujtime mos ta pijnë hyjtë,
dhe mbet njashtu e qelqtë, e brishtë
thue se andrrimi ta thyen ndër gishta,
Dhe asht aq e vogël e përplot me vetvedi
sa frikesh me i folë për flakën
njatij zjarri të vocërr.
 
Dhe asht mbetë njatje
n’at skaj t’harruem bote
ku shinat derdhen si vajtim
e dielli priton me ngrofë,
njatje, ku lumi rrjedh si tallje
e dashnia s’gjen as sqep
me e thye lvozhgën e me dalë,
njatje, ku edhe kujtimi i puthjeve
sos me stinën e borës…
1988
.

*****

Gjithçka ndjej
e vuej
n’nji gjuhë të vetmueme
të shkrueme tejet vonë,
n’nji gjuhë pa sivllazën pa simotra
n’nji gjuhë shpirtnash rrebelë
e të panënshtruem
deri n’marri…
 
Nji dashni e madhe
mundet me jetue n’lumni t’kthjellë
edhe n’nji gjuhë sa grima
e me u zgaqë krejt nën drit’n e saj…
 
Ne dolëm prej nji gjuhe t’vogël
dhe hymë të trembun
ndër gjuhtë e mëdha të k’saj bote
pa përbuzë
pa shpërfillë asgja,
Dhe fjaltë e dashnisë
na u banë ma t’ambla
edhe ndër gjuhët e gjetuna…
 
Në t’gjitha gjuhët e botës
të paskam dashtë,
tash m’duhet me t’përçmue n’heshtje
n’dialektin ma t’ashpër
të maleve të mia…?!.

Mbaruen ditët që i besonim të pambarimta...
Mbaruen ditët që i besonim të pambarimta…

*****

Ajo lutet për diellin që lind
dhe hanën që rrotull i sillet,
ajo lotet për lulen që humbi shkëlqim
për pikzën e gjakut që n’trup i mpikset,
ajo ecën majgishtash e naltohet frikshëm
e s’kqyr askënd n’at mjelmëzim të përditshëm;
lehtas qesh kur ndër ne ndokujt i humb filli
dhe qelqet ndër buzë i krisen si gonxhe prilli,
dhe shkon e bindun se hij’e saj lulzon mbrenda nesh
dhe ecën e shlirtë dhe lutet dhe lotet,
na shkel padashtas dhe qesh…
.

*****

Iu dorzova detit me m’dehë.
 
Rrethue me muzg dhe heshtje
me aq shumë heshtje
dhe aq shumë muzg
sa frikem mos muri tyne
flakës edhe të fundmen flatër
m’ia këput…
 
I mbështolla mendimet
me vetmi të frikshme deti.
 
Mos i xen besë asnji lamtumire,
as dorës që përpëlitet
n’erën e trumhasun t’muzgut…
 
Tutju veç dashnisë kur bahet heshtje
si syprina e paqme e këtij deti n’muzg
që m’deh e m’rrokë…

Ajo lutet për diellin që lind
Ajo lutet për diellin që lind

*****

Mija herë
e kam verbue vedin
mos me e besue terrin
e njatyne që m’rrethojnë…
 
Por s’mjafton veç verbimi i vedit
me e pshtue t’keqen e tjetrit
edhe tanden bashkë.
.

*****

E pijmë kafen në shtrat me Preverin
të xhveshun si portokaj…
 
I tretëm gjymtyrtë
dhe i lamë veç sytë me ledhatue.
 
Eh, sa rrugë t’gjatë e t’lodhshme kena ba
e s’kena mbrritë askund.
 
Pse dashnia s’asht krijesë
as stacion, as qytet, as majë mali:
dashnia asht thjesht rrugë pafund
e asgja ma tepër…
(mjerë kush dashnisë
ia kërkoi mbrritjen…)
 
Të xhveshun si portokaj,
e pijmë Preverin në shtrat, si kafe…
.

*****

Mbaruen ditët që i besonim të pambarimta.
 
U ba kujtim
lumi që rrjedhte si hareja jote
dhe era që shfrynte si vrulli jem…
 
Mbaruen ditët që i besonim të pambarimta,
 
Nga bregu i huej i këtij deti
ndjej mall lulesh për bregun tjetër,
 
Përmallesh edhe ti
n’jehonë t’nji kënge të vjetër
që tash e ndjejmë si teshë e stërveshun.
 
Mbaruen ditët që i besonim të pambarimta
 
As fllad’i kujtimeve
s’kthen ma n’fletoren e vjeshtës…

 

Related Images:

Artikulli paraprakMiti i kohës në poezinë e Visar Zhitit nga Dr. Yzedin Hima
Artikulli tjetërKriminelët e Luftës nga Çelo Hoxha*
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.