Ballina Testata Gazeta Mësues, o mësuesi jem i dashtun! – Poezi nga Fernando Pessoa –...

Mësues, o mësuesi jem i dashtun! – Poezi nga Fernando Pessoa – në shqip nga Jozef Radi

0
39
Fernando Pessoa (1888-1935)
Fernando Pessoa (1888-1935)
Mësuesi dhe nxënësit...
Mësuesi dhe nxënësit…

Mësues, o mësuesi jem i dashtun!

Poezi nga Fernando Pessoa – në shqip nga Jozef Radi

Mësues, o mësuesi jem i dashtun!
zemra e intelektit tem po edhe e krejt trupit!
Jetë e zanafillës n’frymëzimin tem!
Mësues, çka asht për ju n’kët gjendje jeta?

As të shqetson vdekja, as t’jetuemit, vëmendje s’i dhe as vedit as gjaje,
o shpirt i pakuptueshëm i tejduktë deri n’eshtna,
o kureshtje e mrekullueshme gjithnji shumfishe ndaj botës që shfaqet,
o strehëz kujtimesh e krejt perendive t’lashta,
o shpirt njerëzor i dheut amë,
o lule e çelun mbi kaosin e inteligjencës subjektive…

Mësues, o Zoti jem!
N’ankthin e bujshëm të çdo dite të ndjeme,
n’dhimbën e përditshme matematikë e qenies,
un, skllav i gjithçkaje, pluhun i tana ernave,
naltoj duert drejt teje, pse je larg, njaq larg prej meje!

Mësuesi jem, o prijsi jem!
Që asgja s’lëndon, as godet, as trazon,
i sigurt si nji diell që kryen n’mnyrë të pavullnetshme shtegtimin e vet,
i natyrshëm si nji ditë, e cila shfaq gjithçka,
Mësuesi jem, zemra jeme s’e ka mësue qetsinë tande.
Zemra jeme s’ka mësue asgja.
Zemra jeme s’asht asgja.
Zemra jeme asht e humbun.

Fernando Pessoa (1888-1935)
Fernando Pessoa (1888-1935)

Mësues, po t’isha si ti, veç t’isha ti.
Sa i madh çasti i trishtimit e hareja kur t’ndjeva s’pari herë!
Qysh njat herë, gjithçka asht lodhje n’kët botë subjektive,
gjithçka asht rropatje n’kët botë për gjana të dishirueme,
gjithçka asht e rrejshme n’kët botë ku gjanat mendohen,
gjithçka asht diçka tjetër n’kët botë ku gjithçka ndjehet.
Qysh njat herë, jam ndje nji lypës i hjedhun n’vathë
prej shpërfilljes së krejt qytetit.
Qysh njat herë, kam qenë si barishte e shkulun,
grumbullue n’stiva t’shkatrrueme ere.
Qysh njat herë, jam un, po un, e për fatin tem t’keq,
edhe un, për fatin tem t’keq, s’jam nji tjetër, e askush tjetër.
Qysh njat herë, s’e kuptoj pse më mësove me pà kjartë,
nëse mund t’më mos mësoje t’kem nji shpirt me pa kjartë?
Pse m’ke thirrë n’majë të maleve
bash mue, nji fmijë qyteti që njatje përfund luginë, s’ngopesha me frymë?
Pse ma ke dhurue shpirtin tand kur s’dijsha ç’ka me bà me të?
si dikush i ngarkuem me ar midis nji shkret’tine,
o që këndon me zà hyjnor midis rrënojash?
Pse ma ke zgjue ndjesinë e nji shpirt t’ri,
Kur s’isha n’gjendje me e ndje, n’se shpirti jem ka kenë gjithnji jemi?

Ndoshta njaj Zoti i panjoftun ka dashtë që un t’isha gjithnji
ai poeti dekadent e pretenduesi torollak,
që mundesh s’paku nji ditë m’u knaqë,
e mos me shpërthye n’mue shkenca e tmerrshme e vëzhgimit.
Pse ma bane vetvetja? S’paku t’më kishe lanë njerì!
Djalosh i hareshëm i dyqanit,
që ka punën e vet normale t’përditshme, sa t’lehtë njaq edhe t’randë,
që e ka jetën t’zakonshme,
e knaqsinë e ka knaqsi edhe harenë hare,
që flen n’gjumë të vet,
që ha n’ushqim të vet,
që pi pijen e vet e për kët ndihet i lumtun.

Qetsinë që e zotnoje, ma dhe e ajo u ba trazim për mue.
Më çlirove, po fati njerzor asht me qenë skllav.
M’i hape sytë, po kuptimi i t’qenit njeri, asht me fjetë.
15 prill 1928

Related Images:

Artikulli paraprakTradhtari do të tradhtoj sërish! – nga Ibn al-Asir, historian arab (1160-1234)
Artikulli tjetërPranvera dhe Dashnia… tregim nga Jozef Radi
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

S'KA KOMENTE

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.