10.5 C
Tirana
E shtunë, 2 Mars, 2024

Mbeshtet RadiandRadi

spot_img

Unë nuk jam veteran… – tregim nga Sami Milloshi

on

|

views

and

comments

Sami Milloshi
Sami Milloshi

Unë nuk jam veteran…

tregim nga Sami Milloshi

Dy njerëz nga dy realitete të largëta, jeta i përplas nji ditë
të jetojnë kohë të përbashkët e të ndajnë edhe pengjet e jetës së tyre.
Humanizmi i një veterani të shpëtuar nga lufta,
përballet me deluzionin e nji gazetari që ka heshtur për varjen e një poeti
dhe s’ka gjetur kurajo të thotë asnjë fjalë, për këtë të vërtetë rrënqethëse…
është humanizmi i veteranit, shembulli i tij që përballë heshtjes së një gazetari
ndaj krimit gjen kurajon t’ia pranojë pengun e pendesës…
Një tregim i ndërtuar me një gjuhë të thjeshtë dialogu,
po tejet emocionues dhe me vlera që e kapërcejnë kohrat, vendet
po edhe mjerimin njerëzor të luftrave dhe krimeve…
jozef radi, qershor 2018
.
Amerika e personazheve dhe karaktereve
Amerika e personazheve dhe karaktereve

.

Miku im James Miele ka në dashboardin e makinës së tij dyqind e pesëdhjetëmije milje. Nga këto, vetëm njëzetmije milje i ka bërë për veten e tij kur e bleu truckun pasi u kthye nga lufta në Afganistan. Dyqindetridhjetëmijë milje të tjera i ka bërë për të tjerët, falas.
Të tjerët janë veteranë të luftës si ai, por me një ndryshim që vetëm ai e di.
Ata, nuk kanë mundësi të ngasin makinën të shkojnë tek doktori kur kanë takime me të. Dikush ka humbur këmbën e djathtë dhe nuk e shtyp dot pedalin e frenave apo atë të gazit. Dikush tjetër ka humbur njerën dorë, dhe me njerën dorë nuk mund ta mbaje timonin e makinës. Ndonjëri nuk sheh sepse ka humbur njerin sy dhe nuk sheh tabelat e rrugëve…
Sekush prej tyre, e ka një hall që nuk e lejon të ngasë makinën. Plus hallit tjetër që më mirë se ata e di doktori.
James Miele ka dhjetë vjet që shërben për ish shokët e tij të luftës si shofer taksie pa i kërkuar kërkujt kurrfarë pagese. Thjesht se ashtu ka dashur vetë, jo se e ka detyruar kush. Unë këtë e kam dëgjuar nga goja e tij se e kam komshi në Ralston qysh se bleva shtëpinë e parë dhe u bëmë fqinj.
Kur u kthye ai nga Afganistani, unë sapo kisha mbjellë tri fidane pjeshke. Vitin e parë dhe të dytë pjeshkët nuk bënë fruta. Ama, në vitin e tretë, sa nuk i thyen degët nga pesha e kokrrave. Shumicën e pjeshkëve m’i hanin ketrat, por mbetej edhe për ne. Gjithë çfarë mbetej unë kisha dëshirë t’ia jepja James.
Ndonjëherë ia lija tek pragu i shtëpisë së tij shportën me pjeshkë. Por, kishte edhe raste që i hanim bashkë, kur e ftoja të pinim ndonje Budlight në ballkonin pas
shtëpisë.
Një pasdite, nga ato kur fryn një puhi e ëmbël prej lumit Mizuri, teksa rrekeshim duke përtypur pistachio dhe pjeshkë, James bëri një pohim të çuditshëm duke m’u drejtuar mua sikur të ishim në shesh lufte:
-Ti mund të ishe një ushtar i mirë në luftë.
-Po pse? – e pyeta unë.
-Sepse të kam vënë re që kur i ndan me mua pjeshkët e oborrit tënd.
-Oh, James, ç’është ajo fjalë, po e zmadhon. Çfarë lidhjeje kanë pjeshkët me luftën?!!! Ti e di më mirë se unë…
-Ka. Po ti nuk e kupton. Ke qenë ti ndonjëherë në luftë?
-Unë nuk kam qënë në luftë James.
-Domethënë, ti nuk je veteran?!
-Nuk jam James.
-Po ti më ke thënë se ke qënë gazetar në Shqipëri, në vendin tënd të origjinës, është kështu apo jo?
-Po, kam qënë, po çfarë lidhje ka kjo me luftën?
-Ka. Ke raportuar ti ndonjëherë nga fronti i luftës?
-Jo.
-Po, mirë atëhere, ke ti ndonjë peng të ma tregosh mua?
-Kam, por me trego ti njëherë ndonjë peng tëndin.
-Unë e kam peng kur më vdiq në duar Richard, shoku im më i dashur, kur po sulmonim pranë Kandaharit dhe unë nuk arrita t’ia shpëtoj jetën.
-Kam edhe unë një peng James! Kur u var një poet në mes të qytetit dhe unë heshta.
-Ti nuk e dhe lajmin në gazetë se u var poeti, këtë do të më thuash ti, se nuk po të kuptoj?!!
-Po, unë nuk e shkrova lajmin.
-Nuk e shkrove apo e shkrove dhe editori yt nuk ta botoi në gazetë?
-Unë nuk e shkrova. Por, edhe sikur ta kisha shkruar, editori kurrë s’do ta botonte…
-Ti vërtet nuk paske marrë pjesë në luftë!
-Ty të duket ashtu James. Por, e kam edhe unë një luftë, ndonëse nuk jam veteran.
-Për çfarë lufte flet, o zotëri?
-Unë kam heshtur dhe me heshtjen time kam luftuar vëllanë tim. Atë poetin që e varën në mes të qytetit. Ty të vdiq në duar shoku yt Richardi, në Kandahar, po ama ti ia shtype gjoksin, i dhe fryme nga fryma jote, kurse unë i kalova përanash vëllait poet dhe heshta nga frika…
-Askush nga shokët e tu nuk shkroi lajm për poetin e varur?
-Asnjëri prej tyre.
-Unë për asnjerin prej jush nuk e luaj këmbën t’ju çoj tek doktori po të keni nevojë. Por, për ty bëj një përjashtim se ma tregove vetë pengun që ke…
-Të thashë James, unë nuk jam veteran…
-E di çfarë? Mua askush nuk me detyron të përdor truckun tim dhe kohën time të çoj shokët e mi tek doktori. Unë të pyeta të më tregojë ndonjë peng tëndin, por nuk të detyrova të ma thuash pengun që ke. Ti më hape zemrën dhe ma the vetë.
-Ta thashë sepse e ndjej se vetëm ti mund ta kuptosh pengun tim, James!
-Call me any time you want to go to the doctor. I will drive for you, brother!*)
——
*) Me telefono në çfardo kohe do ti, kur do të shkosh tek doktori. Unë do ta ngas makinën për ty, vëlla!
Marre nga Muri i Fb, i Sami Milloshit

Related Images:

Jozef Radi
Jozef Radihttps://www.radiandradi.com
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...
Share this
Tags

I ke lexuar?

Kontesha Bengazina – nga Lazër Radi – Pjesë nga Libri “Vorbulla t’Jetës Universitare” (Roma)

 Nji prej historive ma të bukura studentore, të rrëfyeme mjeshtrisht prej Lazër Radit në librin autobiografik: “Vorbulla t'jetës Universitare”, ku ai me at sinqeritetin e tij...

Katalogimi i Veprës së Plotë të LAZËR RADIT

  Katalogimi i veprës së plotë të LAZËR RADI  Materiali që paraqesim asht nji bibliografi e thuejse krejt Veprës së Plotë të Dr. Lazër Radit, botue dhe...

Kujtimet e mia me At Zef Valentinin – nga librat e Lazër Radit

Kujtimet e mia me At Zef Valentinin nga librat e Lazër Radit Kanuni dhe teza e doktoraturës Mbasi mbylla llogarinë me Procedurën Civile, në mënyrën ma të...

Te rejat

More like this

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.