Tri poezi – nga Agim Xh. Deshnica

0
46
Froni i Perendive - Tomorri
Froni i Perendive - Tomorri
Agim Xh. Deshnica
Agim Xh. Deshnica
Tri poezi nga Agim Xh. Deshnica
Perëndim Berati

Humbi dielli pas Shpiragut,
hesht mes muresh, kala e gurtë,
fshatrat mbi kodra ranë në gjumë,
hijet zgjaten e zhyten në lumë.

Nga bregu përmatanë,
dëgjohet thirrja e Zarizanës
sulen djemtë te pellg i thellë
në ujin e ngrohtë, zhduken nën shtjellë.

Osumi rrjedh, murmurin,
mbi hon e urë hëna ndrin,
në ato çaste vashë e flijuar,
lan sy e vetull, faqe e duar,
me lot yjesh valë mbi valë,
lundra e thyer dergjet në zall.

Dritaret ndizen një mbi një,
faqe Gorice e në Mangalem,
mbi rrugë fenerët varg,
në terr fle Tomori larg.

S’jehon më kambanë e Shëndëllisë,
u mbyllën portat e xhamisë,
nuk ndrijnë as qirinjtë e Baba Aliut,
ndihet zëri ëmbël i Vexhiut:.
“Më pushton që prej së largu
dhe një shpirt prej lashtërie…”

Lisat pikojnë lot e gjeth,
kujtimi i trishtë shpirtin rrënqeth,
kur krismat hijeve nën ullinj
vrisnin këngët, poetin e ri.1)

Mbrëmje e vonë, pak nga pak
e lodhur, kotet, bie në shtrat,
flakë mbi kreshtë mjegull e re,
zogu i vonuar zbret në fole,
asnjë zë në muzg, as drita
kur tej Shpiragut, shkrep dita.

Berati - Qytet i nji mbi nji dritareve
Berati – Qytet i nji mbi nji dritareve
Poetit të këngës së pakënduar

kushtuar poetit Namik Mehqemeja

Me rrezet e fundme
një brez i shdritur-ar,
ra, u hap e u shtri,
në kreshtë mbi Shpirag,
e befas u fik.
Afër lumit nën ulli
krisma dhimbje-gjak.
A fle lumi?
A ndjen lumi, a sheh lumi?
Hesht mbi shkëmb qyteti i bardhë
pas dritaresh, radhë mbi radhë,
me përralla e legjenda
brenda portave të rënda.
Afër lumit nën ulli, hijeve,
u vra poeti i bukurive,
në zemra i paharruar.
U vra kënga e pakënduar
për fllad e det,
për lule e fletë,
vjeshtën e borën dimërore,
mbrëmjen pranverore,
në kohë zgjimi
e çaste frymëzimi
nën flakën e kandilit
me trillet e bylbylit.
Hesht qyteti, prehet nën fresk,
në orën e krimit në terr.
Psherëtijnë rrepet në suferimë.
Qajnë valët nën urë flijimesh,
qajnë poetin e dashurisë
poetin e hijshëm të lirisë.
Hëna ngriu mbi Kala,
feks dritare e baxha,
në gjumë tronditi qytetin,
nën ulli e zgjoi poetin.
Nako, Nako, emri i tij rinor
ikën tutje lumit në Tomor.
jeton me kumtin e besimit,
për ditën e ngadhnjimit.
E ndjek në kohë muzg vjeshte,
shpirtin lot, tek ngrihet lart në heshtje
e humbet tej malesh e pyjesh,
por befas shdrin si yll mes yjesh
-Kur ikte Buharaja
Kush ia thot’ aty matanë
me një fyell që përvëlon?

Vexhi Buharaja (1920-1987)
Vexhi Buharaja (1920-1987)
Vexhi Buharaja

Nën hijen Kalasë,
ku çohej drejt për qiell,
minare e rrënuar,
nuk rrjedh më çezmë e vjetër,
nën gurët e latuar.
S’dëgjohet më këmbana,
jehona tej Beratit,
shkallmuar, rrafsh me tokën,
hesht Kulla e Sahatit…

Sofati i xhamisë,
i heshtur, i pa jetë,
askush nuk falet
te sallë e shkretë.
Asnjë shandan, asnjë qiri
dhe Libri i Shenjtë i fshehur rri.

S’dëgjohet më nga larg,
as thirrje e myezinit.
S’këndon me fjalë të urtë,
fjalën shqip,
Firdusi si qëmoti,
veç shpirt e mendje e thellë,
me besë i falen Zotit.

Kur nata shkon e dita kthen sërish,
as hije, as fresk, as fëshfërimë selvish,
veç fryma e Tomorit
në gërmadhë ka zbritur,
e qan se fluturoi e shkoi,
bibili i ndritur.

Mos shkoi te Mali i Thatë
e yjet lasgushiane gjen,
apo ku hesht lopata në Liqen?

A mbi Tomor ndër lule dimërore,
dëgjon i lumturuar,
xhuranë baritore?
Takon Naimin,
në male e pyje, bukurinë,
larg prangash e qelisë,
dhunës, padrejtësisë.

Ndër hulumtime zhytet,
në shekuj historie,
ndër bëma Skenderiane,
shpatash trimërie,
me arbër legjendarë,
në ndeshje për lirinë.

Lë librat, meditimet
e penën mbi letër,
me shpresë rilindjesh
në një kohë tjetër.

Hipur deveve në karvane,
niset për shtegtim,
me Shahnamenë në duar,
me shqipe plot shkëlqim.

Në fund të shkretëtirës,
kanë dalë Firdusiu dhe Sadiu,
me çallma, bardhë dëborë,
se ja, po vjen, po vjen Vexhiu.

* * *
Poeti i hijshëm
me tungjatjeta, kur vije,
gëzonin dyer, dritare,
mure me gurë shtëpish
në sheshe e faqe tatëpjeta,
bahçetë me fryta,
lule e fletë të blerta.

* * *
Nga hija-kullë e Sahatit
jehon këmbana tej Beratit.
Osumi nëpër urë kalon,
zhurmon e diç mendon…

Related Images:

Artikulli paraprakDarsma e çiftit Buçaj-Shiroka – “Shejzat” – 1973 (e. k.)
Artikulli tjetërJo thjesht një ndeshje futbolli… – histori rreth 40 vite më parë, rrëfyer nga Saimir Kadiu
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.