Pesë poezi… dhe nji reflektim mbi Viola Dokon

0
13
Lindje dielli mbi det...
Lindje dielli mbi det...

Viola Doko
Viola Doko

Rikthime reflektive mbi poezinë e Violës…

Shpesh në ngutjen dhe rrëmujën e ditëve të mia, e gjej diku pak kohë dhe ndalem… e lexoj poezitë e mikes sime të shtrenjtë e të kahershme Violës… Viola Dokos…. e pa as ma t’voglën grimë shtirje, mundem me thanë se mbas çdo leximi më duhet të persias pak gjatë me vedin për me e kuptue si duhet at drithërimën e shpirtit të ksaj gruaje të thjeshtë e të paepun, të kësaj gruaje që lufton me shpirt nëpër dhambë, njashtu e vetme me jetën, që ka njimijë arsye me u zhgrehë në lot, por i jep ditës dhe jetës hovin e nji buzqeshjeje apo të nji poezie… dhe më shfaqet njashtu befasuese e gjithnji e ma e thellë ndër mendime, ndër dhimbje, ndër vuejtjet e saj të pafundme, e ato grimca gëzimesh që as me lente nuk shihen
E megjithatë ndër vargjet e saj gjen gjithnji delikatesë, humanizëm dhe nji frymë lirie që derdhet e shpërndahet mbi gjithçka që prek syni dhe shpirti i saj i nji mirsie të pashoqe
Viola ka nji poezi të rrallë, pse ka lanë shpirtin e saj ndër vargje… Edhe pse shpesh përpiqem me gjetë dikë prej poeteve që dua e njoh, për me e krahasue, përditë e ma tepër e kuptoj se asaj i mjafton thjeshtësisht vetvetja, i mjafton ajo Viola Doko n’at shpërfilljen dhe indiferencën e pafund ndaj vetes, e në sakrificë për të tjerët, çka e bën atë të pakrahasueshme e të pangjajshme me askënd tjetër… Megjithatë me nji guxim jo të patepruem, mund me thanë se shpesh ajo me kujton poeten time fort të dashtun, Alda Merinin, pse ka mjaft prej sensibilitetit të saj, pse shpesh me gozhdon me spontaneitetin poetik, aq sa  më ndodh me e pasë fort të vështirë me i harrue vargjet e saj që të mbeten të nguluna në shpirt
E megjithatë ngjashmëritë, Viola Doko, mbetet vetvetja…
Ju ofroj shoqninë e këtyne vargjeve të saj, me dëshmue edhe ju, se çka theksova ma nalt, s’asht aspak e teprueme…
Jozef Radi
19 dhjetor 2013

Lindje dielli mbi det...
Lindje dielli mbi det…

Pese poezi… nga Viola Doko

Unë, Jeta…

Jam unë jeta
e quajtur ndryshe,
gënjeshtra.
Vij nga lashtësia
asnjiherë nuk ika,
mësova të shkruaj
nga drita.

Ndër parada perandorësh
të vdekur
u rrita,
pa kryqe, pa epitafe
ju prente shpata
ju prente thika.

Unë jeta,
e ashtuquajtur gënjeshtra
u rrita,
me kryqin mbi shpinë
rrugëve shetita,
epitafin tim e gdhenda
jo në perëndim
por andej kah lindte dita…
19 dhjetor 2013

 

I vrava…

Rrugëtime jete m’përplasen në fytyrë
hapat ma lehtësojnë tokën n’shkëputje,
e dënuar jam ta ndjek fatin tim
ndër tempuj, dashnitë mbeten tutje.

Me t’vetmen fe pagëzuar,
me t’vetmen perëndi trupzuar
ikonave iu përlota në përgjunje
të tjerat i vrava pa shkas… i vrave ti
bashkë me to… edhe timen dashni.
17 dhjetor 2013

 

Shkruaj… e rishkruaj

Një klithme të padëgjuar
një loti diku harruar
një çatie krejt zbuluar
i shkrova… e do t’i shkruaj.

Një këmbe zbathë n’baltë
një dore në lypë zgjatë,
me t’fundmen frymarrje në vetmi
e shkrova… e do ta bëj përsëri.

Nuk dua të mbetet asgjë e harruar
si fletët e një libri ato janë
jo… s’duhen vetëm shfletuar,
nëse kjo botë u mbetet maskarenjve
jetët tona duhet shkruar… e rishkruar.
dhjetor 2013

Në pafajsinë e fjalëve...
Në pafajsinë e fjalëve…

N’pafajsinë e fjalve

Tuj përtypë pafajsinë e fjalve
bamun gur prej dhimbjes,
lidhun me orë të harrume.

Gdhendun ndër rrudha t’heshtuna
muranë e braktisun përjetsisht
prej ksaj vetmije të zdeshun.

Pa fjalë e mata mallin
tuj shky largsitë, e lodhun
ndër udhkryqe si qiri i përlotun…

31 gusht 2014

 

Andërr…

Mbi ty kam me hjedhë
krejt mushtin e dashnisë

shtratin petale drandafilash shtru,

do të mbloj me lakuriqsinë teme

e s’bashkut n’nji tjetër bote t’shkojmë.

Ndezun do e la nji dritë të madhe
ncek, n’terr dashninë s’e kam dashtë,

gjithçka e ngulun ne ashtin e kujtesës
dhe marren, ah marren tuj e qitë përjashtë…

5 shtator 2014

Related Images:

Artikulli paraprakEskili (525- 456 p.K.) – Njeriu
Artikulli tjetër“Veç Allaarbënorë sun po bâhemi…” Mrrela (Ibrahim Dalliu)
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.