Nji gjysë mijëvjeçarit në nji rresht… tregim nga Gjergj Kola

0
11
Klase Multietnike
Klase Multietnike

Nji gjysë mijëvjeçarit në nji rresht…

tregim nga Gjergj Kola

Arta asht nxanësja ma e zhdërvjelltë e klasës, porse tuj kenë klasë sportive asaj i duhet me u shtërngu for me dalë e para në finishet e ditës. Ajo nuk ngjan aspak me Lulin e Vocërr, me tollumba gojëshqyeme, e plogështi, pse Arta veshë këpucë të mira Adidas.
Përplasjet e përditshme me dalë e para e kanë stërvitë tuj e ba njiherit të fortë në zemër dhe mendje, porse ajo s’i ngjan aspak Gavroshit, aq shumë të shkyem e të palamë, mbasi Arta asht e veshun hijshëm e me xhinsa firmato.
Flokët e saj ngjyrëçilun ndrijnë kur bjen dielli në klasë dhe sytë bojëqielli i shkëlqejnë kur fjala e mirë e mësuesit e mbështjell dhe e ban me u ndje me flatra.
Arta ka lindë në Vjenë dhe flet gegnishten rurale të prindve të saj, e cila për mu asht nganjiherë ma e bukur dhe ma e gzueshme se tanë magjia e flautit mozartian.
Sot në pushimin e madh, u grindën do nxanësa vjenez me ata turq në klasë dhe kur hyna unë e gjeta atë në mes tyne dhe po e moderonte situatën. Arta m’u duk si Shota dhe me at bishtalecin e shtrimë mbas shpine rrihte si fshikull i erës së mprehtë midis dy tifozerive në grindje.
E ndërsa unë ja përshkroj Shotën, kullën e saj, veshjen me at plisin e bardhë mbi krye, sytë e Artës bahen të mjegullt dhe mbas nji çasti ato mbushen me lot të mëdhej.
“Unë, nuk kena ndigjue asnjiherë për nji heroinë të tillë!”- më thotë ajo.
Ndihet keq dhe futet nën lëkurë të nxansave vjenezë, tuj folë në dialekt me gjysa fjalësh e nuk më sheh ma në sy.
“Ti je si këta”- i bajnë me dorë nxansat e huej.
“Jo, – u kthehet Arta” – Unë, jam ma shuem si ju!
“Jo, ti je si ata” – i thonë nxansat vjenezë.
“Jo, – vazhdon Arta” – unë këtu kam lindë e jam rritë këtu!
Në çastet kur Arta asht në qendër të vorbullës me duket si zanë a shtojzovalle e alpeve tona që ruejnë mbi udhëtarët kur humbin shtegun dhe i nxjerrin në dritë.
“Ti ke genin e Teutës!”, – i tham dhe ke lindë me drejtue turmat.
“Kush asht tash prep, kjo Teuta?!”
Dhe unë i shpjegoj se “Teuta ishte Mbretnesha e tanë Ballkanit të sotëm, në nji kohë kur nuk kishte Ballkan dhe Ilirët shtriheshin prej Austrisë e deri në Greqi”
“Kjo asht e pamujtun, – me thërret ajo, – na shqiptarët me kenë të shtrimë aq shumë në tanë gadishullin?!”
Atëherë unë marr zjerm dhe i kallxoj në pak rreshta historinë e Ilirëve që u kthyen në shqiptarë, me entuziazëm thuej fëminor…
“Po turqit, ku ishin?” – ma pret ajo vërshimin tem.
“Turqit!? Ata nuk egzistojshin në at kohë, erdhën shumë ma vonë prej nomadëve të shkretinës dhe u vendosën aty ku janë sot”
Arta më kqyr me ngulm me dy sytë e mëdhej pyetës, shikjon përreth me nji shikim prej shqiponje nxansat e tjerë dhe mbasi e peshon mirë fjalën më thotë:
“Po, na jena edhe turq!”
“Turq? Na jena shqiptarë, moj Artë!” – i tham.
“Ndij Herr Kola, ndij bre, na ishim shqiptarë, porse kur erdhen turqit na prunë fenë tonë islame dhe na prej saj jena ba gjysë turq!”
Ajo më shef drejt e në sy dhe më depërton ma fort se tanë fakultetet e historisë, tanë muzeumet dhe arshivat e perandorive, ma shume se gjithçka…
Mbështetem lehtë mbas dërrasës së zezë, mos me ra përtokë dhe ndij shigjetën e nji rreshti të ngarkuem me gjysë mijëvjeçari histori që më ngulet tejepërtej.
Vjenë 2015.

Related Images:

Artikulli paraprakElez Isufi dhe Suf Xhelili nga Tahir Kolgjini
Artikulli tjetër“O e Bukura More” – Historia e Këngës Shqiptare 600 vjeçare
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.