back to top
15.5 C
Tirana
E martë, 16 Prill, 2024

Nana i qindiste kryq dimnat – Libër poetik i Rozafa Shpuzës

Gazeta

Rozafa Shpuza - Nana i qindiste kryq dimnat - Poezi
Rozafa Shpuza – Nana i qindiste kryq dimnat – Poezi

Nana i qindiste kryq dimnat –

Libër poetik i Rozafa Shpuzës

Poezia e Rozafës futet në shkollën e quajtur “letërsi qytetase”,
e cila, veçanërisht në Shkodër, njohu lulëzim në pjesën e parë të shekullit të kaluar
me Migjenin sa në poezi, aq në prozë, si dhe me prozën e Koliqit.
Zinxhiri i këputur i kësaj shkolle gjeti fillin sërishmi falë penës autentike të Rozafa Shpuzës.
Poezia e saj, e ngjyer tërësisht në sfondin e qytetit të Shkodrës,
iu thërret me të gjitha shqisat, ndjesive të ruajtura nën lëkurë jo vetëm të brezit të saj,
por ngërthen ato të të gjithë qytetarëve që si ajo e jetuan intensivisht Shkodrën
në çdo pulsim të saj. E ngjizur me një leksik sa të rrallë, aq edhe të pasur të së folmes qytetase,
vargjet e kësaj poezie gëlojnë nga identiteti unik i këtij qyteti;
përmbyten në bukuri rievokimesh të shtëpisë atësore, të lagjes,
të raporteve me veten e me të tjerët, me njëmijë ndjesi që ripërtërihen
sa herë e prek e po aq kur nuk e prek atë ajrì.
Sepse Shkodra vetëm mund të këndohet në vargje dashurore,
sepse ajo është frymë, jo thjesht qytet.
Diana Jup Kastrati
.
Rozafa Shpuza
. Rozafa Shpuza

Testament

Pa asnji mëdyshje,
i la trashëgim shpirtit
vijat që gërdhishta me gozhdë mbi mur
sa herë mata shtatin n’prag përvjetorësh.
Paketën e gjysmueme t’duhanit, bashkë me çakmakun
që don fërkue disa herë derisa t’kallet.
Bllokun e poezive
që shkrova ndër autobuzat e çoroditun nga tallavaja e altoparlantëve
t’vumë kithtas me valvitjen e perdeve.
Inicialet e ish-të dashtunve
t’stivuem si teshat që s’u bjen ma rasti me u veshë.
Sirtarin e ndërresave
me dy-tri palë mbathje t’reja në qoshe
që i ruejta për takimet e pamujtuna.
Ato këpucët me gomë të trashë e lidhse t’bame ny
që mbatha në rrugtimet e mia t’pacake.
Tana netët pa gjumë
kur prita agun, cullak apo e pshtjellun me jorganin e pajës.
Fjalëkalimet virtuale t’sajume me emna e data
t’shenjueme trishtas ndër kalendarë t’kahershëm.
 
Shpirtit i la trashëgim edhe arkivën e portreteve
të gdhenduna ndër retina,
prejse s’mbërrita me i fiksue n’aparatin fotografik
t’varun si parku në derën e shpisë me luleborë.
.

Me u çtjerrë

Nana i qindiste kryq dimnat
mbi nji thes andrrash që tash frymon tërthor pragut,
atje në qytetin me tezgjahe shinash.
Lamshat me fije t’shkepuna prej xhupash t’vjetër,
që nana i çtirrte sipas kodesh ylberore
sillen si vërle e më kthejnë rishtaz te prologu.
Ndjej se fijet m’kryqëzojnë ndër direkë mëkatesh,
e unë shndërrohem në nji lamsh
që sillet si vërle ndër udhëkryqe të çorodituna.
 
Rrugët rreken me ma zhubrosë frymimin
e unë çtirrem, çtirrem
e prore çtirrem
me shpresë se filli ka me mbërrit deri te shtroja
me dimna të qindisun kryq.
.
Rozafa Shpuza - Nana i qindiste kryq dimnat - Poezi
Rozafa Shpuza – Nana i qindiste kryq dimnat – Poezi

Grueja fantazëm

Asnjeni prej fëmijëve t’lagjes
s’e dinte kuptimin e fjalës “prostitutë”.
As gjyshja s’e dinte…
E kërkuem m’kot edhe n’fjalorin
me shkronja t’preme si shkallë
n’kursin e italishtes
te shpija e zotni Ndocit…
Dinim veç se në Shkoder
endej me biçikletë nji grue fantazëm,
prejse asnjeni s’guxonte me e pa n’sy.
Hamendjet që s’ia rrëfyem as ditarëve
ia zunë vendin lojnave të fëminisë…
 
Nji ditë u shpërndamë nëpër botë
për me u takue prore
kur shpinat na ishin kërrusë paksa,
e s’u çuditëm aspak
kur ndjem’ mall për gruen fantazëm
që dikur pat’ qindisë fantazitë tona rrebele.
.

Mesditë maji

Im atë luen shah n’oborr
me sy t’picrruem rreshton ushtarë drunit
mbi kuadratet e njeshun solemnisht si paradë maji.
Aty ku pikon truma
lugu asht birue n’qasje t’synit t’ciklopit,
e gjyshja s’pranë tue m’porositë
se trumës duhet me i qitë sipër pak ujë
sa me shpërla ndryshkun.
Im atë luen shah n’oborr
në pamundësi me gjetë arsyen pse antena e radios
e lidhun për tandën me hardhi të krasituna
s’asht e zoja me kapë nji tjetër stacion,
përpos marshit solemn të paradës.
Jam veç 13
e sandalet e reja m’i shtërngojnë gishtat
teksa marshoj mbi kuadratet bardhezi.
 
Im atë luen shah n’oborr
me shpresë se radioja ka me këndue një tjetër himn
e unë kam me ngà zbathët n’nji fushë pa kuadrate.
.

Mullini i kafes

Përhanshëm nisa me numrue
rrotullimin e avashtë të boshtit
teksa grimconte dyzimin e kokrrave të kafes.
E mbaj mend si tash,
13 herë u soll ai bosht,
asnji herë ma shumë.
Mullini atë ditë bloi fatin tem
e kjo ishte hera e parë
që trillet e dhambëzueme përsosmënisht
u sollën për mue.
Fallxhorja pa 13 rrugë
13 dashni
13 lamtumira
asnji ma shumë
e unë atvjetë isha veç 13.
 
Tash e pi kafen te lokali bri Lanës,
ku ekspresi shfryn pa iu bindë kodeve të mullnjve
e unë s’di ma me numërue
edhe sa rrugë,
edhe sa dashni,
edhe sa lamtumira hamendësuen orakujt
ndër vijat e kryqëzueme të filxhanit tem.
 

Related Images:

More articles

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.

Portali Radiandradi.com, prej 11 vitesh dhuron kontribute të përditshme në shumë fusha të kulturës, historisë dhe vlerave shqiptare. Herë pas here siti ka nevojë për mirmbajtjeje, rikonstruktim si dhe rikonceptim në formatin letër. Për ta mbajtur këtë punë shumvjeçare, ndër më seriozet dhe më të lexuarat që të vazhdojë aktivitetin bëhet e domosdoshme mbështetja e lexuesve.

Jozef Radi

Redaktor i Radi & Radi

Artikujt e fundit

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.