Notre Damet e mia – nga Ismail Çala

0
9
Notre Dame - 15 prill 2019
Notre Dame - 15 prill 2019
Notre Dame - 15 prill 2019
Notre Dame – 15 prill 2019
Na e patëm Notre Damen tonë gotike
Vaun e Dejës dhe e hodhëm në erë,
francezët e pshtuen prej zjarrmit historinë e tyne.
Gjergj Kola
.
Hedhja në erë e Kishës së Vaut të Dejës
Hedhja në erë e Kishës së Vaut të Dejës

Notre Damet e mia

nga Ismail Çala

Nuk kam qënë asnjëherë në Paris dhe kësisoj s’e kam parë Notre Dame, por qysh të vegjël, e kemi njohur falë Viktor Hygoit.
E dimë edhe prej Kuazimodos dhe Esmeraldës, kështu që më erdhi keq që u dogj dhe u gëzova që shpëtoi një pjesë e saj.
Unë kam qarë për rininë time që ma dogji komunizmi… e ky është Notre Dame im.
Kam qarë për prindërit e mi që nuk mundeshin të na rrisnin si duhej, që gjithë frikë nga pushteti komunist mundoheshin të na edukonin dhe fisnikëronin… e ky ishte Notre Dame im.
Qaj për ëndrrën e lirisë të Dhjetorit 1990, e cila sot e kësaj dite nuk është realizuar e kërcënohet hapur nga mbeturina të asaj kohë… dhe ky është Notre Dame im.
Notre Dame joni u prish në 1967, kur të pafetë prishën kishat e xhamitë… e qajmë e vuajmë akoma sot e kësaj dite.
Më vjen të pëlcas që shtëpinë e Fishtës nuk e rindërtojnë… e kjo më bën të vuaj për Notre Damen tonë.
Më vjen të ulërij kur shoh monumente kulturore si Ura e Beqarit mbi Shkumbin, e cila është në mëshirë të fatit… ky është Notre Dame e jona.
Të pëlcas më vjen që fshati Bixellë po rrëshqet drejt Zaranikës e askush s’e çan kryet… ky është vaj medet Notre Dame yni.
Të thërras si prehistorik për vizat që po na i heqin e po na kthejnë si dikur kur rrinim rradhëve të ambasadës greke për një vizë… ky është Notre Dame me halle yni.
Të qaj e të vajtoj për djemtë e vajzat që marrin rrugët e botës pse këtu nuk jetohet më, sepse hajdutët qeveritare e drogmenë s’po lënë gjë pa i bërë këtij vendi… e këtu Kuazimodo duhet të qajë edhe për ne.
Notre Dame janë pensionistët që ju shtua pensioni sa një paketë cigare e ilaçet i marrin të skaduara…
Për të gjitha këto unë qaj… qaj dhe revoltohem kur shoh këta lotë krokodilësh nga të “gjithpushtetshëm”, të cilët tallen gjithë ditën me popullin e tyre.
Notre Dame kurrë s’e kam parë, por ditë përditë e kemi para syve tanë, është atdheu i cili kërkon nga ne shpëtim!
.
Notre Dame - 15 prill 2019
Notre Dame – 15 prill 2019

Marrë nga muri i fb i Ismail Çala, 16 prill 2019

 

Related Images:

Artikulli paraprakKrismat e 14 Prillit 1945 – vrasin edhe sot – (Gjyqi Special: 10 mars -13 mars 1945)
Artikulli tjetërKur krimi bëhet kryefjalë… lukunia bashkë kundra Agron Tufës – nga Jozef Radi
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.