“Takimet” me Edi Shukriun – nga Ylli Demneri

0
15
Edi Shukriu (22 tetor 1950 - 17 janar 2023)
Edi Shukriu (22 tetor 1950 – 17 janar 2023)

“Takimet” me Edi Shukriun

nga Ylli Demneri

Me 17 janar 2023, mora vesh me keqardhje,
vdekjen e poeteshës dhe arkeologes  kosovare Edi Shukriu…

Më kujtohet se nga shkrimtarët kosovarë më tërhiqte emri i një poeteshe: Edi Shukriu. Simpatinë e shtonte edhe portreti i saj i bukur në fund të librit. Sa herë shkoja në Bibliotekën Kombëtare lexoja vëllimin e saj me poezi “Sonte zemra ime feston” (edhe ai i ndaluar të dilte). Ishte një lloj takimi.
(Nga libri “Më kujtohet”, vëllimi I)

I nderuar z. Ylli,
Ju falenderohem shumë për dhuratën e mrekullueshme, librin e veçantë “Më kujtohet” dhe të gjitha ndjesitë që libri i përcjell. Ju lumtë për formën e zgjedhur dhe trajtimin në nivel të lakmueshëm të shkruarit. E lexova me një frymë, duke harruar të gjitha obligimet e ditës…
Gëzohem që Arben Arifi, ish studenti im, ishte në promovim të librit. Gëzohem po aq që vepra ime e parë e poezisë, “Sonte zemra ime feston”, është bërë një lidhje me Kosovën, në kohën kur mure shumë më të larta se të Berlinit e ndanin qenien tonë.
Me librin “Me kujtohet” më nxitët të kujtohem për detajet e kohës, që nuk i kam harruar kurrë. Ishte viti 1972, kur mora pjesë në Kuvendin I për ilirët dhe libri sa më ishte botuar. Rrezikova shumë kur disa kopje i futa ne çantën e dorës, me shpresë se nuk do të kontrollohej në kufi. Ishte “fëmija” im i parë, andaj gëzimin doja ta ndaja edhe me të dashurit në Shqipëri. Me vonë kuptova se libri ishte marrë nga të gjithë që ua kisha dhuruar. Arkeologu Bep Jubani, që e respektoja shumë, e kishte pësuar me së shumti. “Fajin” e kishte vjersha e parë, me Id-in e Ego-n, përkatësisht me filozofinë frojdiane, të ndaluar asokohe në Shqipëri… Unë as që e kisha menduar Frojdin, në mendjen dhe shpirtin tim ishte zgjimi individual dhe kombëtar, në kohën kur në ish Jugosllavi nuk gëzonim të drejta si shqiptarë…
Më vjen mirë që libri, i ndaluar për shkak të absurditeve të kohës, ka mbërritur deri te ju. Fatbardhësisht, kohët i ndryshuam me shumë mund/ nuk ndryshuan vet/ dhe kam shpresë që hapërimet e mëtejme kombëtare të zhvillohen duke u mbështetur në sistemin e vlerave dhe me respekt të ndërsjellë.
Përshëndetje të përzemërta,
Edi Shukriu

"Më kujtohet" 2 - Libri më i fundit i Ylli Demnerit***
E nderuara zonja Shukriu,
Po t’ju them se kjo përgjigje që po jua shkruaj tani më duket një ëndërr, nuk do ta besonit. Por bota nganjëherë bëhet e vogël. U desh që ish studenti juaj Arben Arifi të vij në promovimin e librit tim këtu në Paris, e që unë t’ju drejtohem konkretisht mbas një “takimi” poetik prej gati 30 vjetësh!
Gëzohem mbi të gjitha për rrëzimin e murit.
Kur keni patur rastin që të vinin në Shqipëri në vitet ‘70, edhe po të njiheshim nuk do të kisha guxuar që t’ju takoja. Pavarësisht seç thuhej publikisht: “Karafilat nga Kosova” për festën e 29 nëntorit që i dhuroheshin Enver Hoxhës në tribunë, apo shprehjet “vëllezërit tanë kosovarë” etj, shumica e atyre që kishin lidhje me kosovarët gjurmoheshin nga Sigurimi, pa harruar ata kosovarë që kapërcenin kufirin e futeshin në Shqipëri e që në të shumtën e rasteve përfundonin burgjeve.
Takimi me poezinë tuaj ka ndodhur krejt rastësisht. Nuk dija asgjë rreth jush. Një ditë kur isha ne Bibliotekën kombëtare, njëra nga punonjëset e bibliotekës që e njihja, më dha disa libra autorësh kosovarë që ishin të ndaluar të dilnin nga biblioteka. Aty lexova dhe vëllimin tuaj poetik “Sonte zemra ime feston”. Bashkimi i këtyre katër fjalëve seç kishte diçka të magjishme që më pëlqeu menjëherë. E që m’u kujtuan mbas gati tridhjetë vjetëve kur po shkruaja librin “Më kujtohet”.
E sot, falë lirisë, munda “t’ju takoj” pa menduar për frikën.
Ju falenderoj për fjalët e mira që keni shprehur rreth librit tim dhe për ato emocione që më shkaktuat sot me e-mail-in që më dërguat.
Përshëndetje
Ylli Demneri

.

Related Images:

Artikulli paraprakE bardha e Ernest Koliqit i veshur me të bardha – nga Roland Qafoku
Artikulli tjetërPal Doçi (1922-2016) – Historiani pasionant dhe shkencëtari skrupolz – nga Nikollë Loka
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.