Shembja e Teatrit Kombëtar në 2020, çmenduria e fundit e duetit Rama&Veliaj – nga Aleks Kapllaj

0
8
17 maj 2020 - Shembja e Teatrit Kombetar
17 maj 2020 - Shembja e Teatrit Kombetar
17 maj 2020 - Shembja e Teatrit Kombetar
17 maj 2020 – Shembja e Teatrit Kombetar

Shembja e Teatrit Kombëtar në 2020,

çmenduria e fundit e duetit Rama&Veliaj

nga Aleks Kapllaj

Mbrojtja e Teatrit nga AMT, është simbol i qëndresës dhe ndërgjegjësimit qytetar, i demokracisë për të reaguar e mbrojtur kudo në Shqipëri, trashëgiminë kulturore, arkeologjike, artiktektonike dhe historike, që ka vendi ynë, si vlera e identitetit dhe qytetërimit të lashtë të popullit tonë, në të gjitha kohërat.
Aleanca për Mbrojtjen e Teatrit, është për shumë shqiptarë një ndërgjegjësim kulturor e demokratik edhe për mbrojtjen e vlerave të tjera kombëtare si ajo e Durrësit mijëravjeçar, që u betonizua edhe aty ku kishte pjesë të qytetit antik, të mbuluar nga koha dhe braktisja e qëllimshme e institucioneve të gjitha kohërave, pa u konsultuar me arkeologët e vendit, apo ruajtjen e kolonave të Apollonisë e braktisur nga ministria përkatëse dhe e lënë në mëshirën e fatit të vandalëve apo të agjentëve atmosferikë, si dhe ruajtjen e identitetit të vilave të italianëve që i kishte projektuar arkitekti Giulio Bertè, që janë shembur për t’i lënë vendin ndërtimit të grataçelave, lavatriçet e bandave kriminale të trafikut dhe kultivimit të narkotikëve, të prostitucionit e trafikut të njerëzve dhe të armëve, një pjesë të cilëve Rama i futi në parlament, në polici dhe në drejtimin e bashkive.
Aleks Martin Kapllaj
Aleks Martin Kapllaj
Në historinë e njerëzimit, asnjëherë nuk ka ndodhur që shkatërruesit e veprave të trashëgimisë kombëtare të jenë qeveritë e vendeve përkatëse. Atë s’e bëjnë as pushtuesit, në shumë raste. Por kur babëzia e qeverive të korruptuara është e pangopur dhe e pandalshme, për fitime, ata janë gati të shesin edhe vendin e tyre e jo të rrafshojnë në kulmin e Pandemisë, me 17 maj, ora 4 e 36 e mëngjesit të vitit 2020, Teatrin e projektuar dhe ndërtuar nga viti 1938 (28 tetor) deri në vitin 1943, nga arkitekti Giulio Bertè, Drejtuesi i Zhvillimit Urbanistik të Tiranës.
Kur injoranca shkatërruese e tyre, shkon deri atje sa, Erjon Veliaj, njëri nga vendimmarrësit e shembjes së tij, deklaron para aktores italiane Muti, (ku krenaria e tij e pavend, se këtë ndërtesë e kemi dhuratë nga pushtuesit fashistë italianë, (nuk ka pushtues të mirë) tregon inferioritetin e një njeriu mediokër, i paaftë, i padenjë as për detyrën e administratorit të një pallati, maksimumi mund të bëjë një portier pallati), se ndërtesa ku ai ka vite ku projekton, organizon dhe urdhëron shkatërrimin e identitetit të kryeqytetit tonë me betonizimin e tij, pra ndërtesa e Bashkisë, sipas Veliaj, është ndërtuar në kohën e Luftës së Dytë Botërore, kur në fakt punimet kishin mbaruar në vitin 1931, në kohën e mbretit Zog. Niveli i ulët i tij dhe i Ramës, të cilët vendosën fatin e shkatërrimit të Teatrit tregon edhe pasojat tragjike, që kanë ata në keqqeverisjen e vendit, që në bashkëpunim me një grup njerëzish të oborrit të “mbretit lakuriq”, grabisin në mënyrë strukturore të gjitha të ardhurat e taksapaguesve shqiptarë, të cilët në mënyrë reciproke mbajnë pushtetin politik dhe ekonomik të vendit tonë.
Megjithatë nuk e mendoja se do të arrinin deri aty. Sepse shpresoja, që arkitektët që punojnë me Ramën, do të ndërhynin ta bindnin atë, për vendimin e tij të gabuar, sepse ai vendim shënon edhe fundin e tij politik.
Tashmë të gjithë qytetarët shqiptarë, të të gjitha bindjeve politike, të djathta dhe të majta e shohin Ramën, si një njeri të dalë jashtë kontrollit, pa një ekuiliber mendor në lartësinë e detyrës së tij dhe se rrezikshmëria ekzistenciale për vendin tonë, është e dukshme për çdo shqiptar, nëse fatet e vendit, qoftë edhe për disa muaj, do të vazhdojnë të jenë në dorë të një njeriu me probleme do të kishte pasoja për të gjithë ne.
Por, ky vit do të jetë vit i ndryshimeve pozitive për fatin e Shqipërisë me rikthimin e demokracisë me 25 prill, që përkon edhe me një vjetorin e mitingut të 2 marsit të 2020, i organizuar nga i vetmi istitucion jashtë kontrollit të Ramës, kur komisioni parlamentar i ngritur nga ai, për shkarkimin e presidentit dështoi me turp, sepse Komisioni i Venecias e konsideroi antikostitucional.

Related Images:

Artikulli paraprak4 janar 1991 – 4 janar 2021 – 30 vite Partia Demokratike – Dega Lushnje!
Artikulli tjetërNjë ngjarje e rrallë – një e vërtetë e hidhur dhe një grua që meriton të nderohet – nga Stefan Basko dhe disa opinione
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.