Papa Klementi i XI dhe Lutja e Tij e përbotshme…

0
11
Papa Clemente i XI (Gjon Françesk Albani)
Papa Clemente i XI (Gjon Françesk Albani)
Papa Clemente i XI (Gjon Françesk Albani)
Papa Clemente i XI (Gjon Françesk Albani)

Papa Klementi i XI

dhe Lutja e Tij e përbotshme…

Gjon Françesk Albani, siç u thirr në pagëzim, lindi më 23 korrik 1649, në Urbino të Italisë. Si kreu shkollimin e plotë në Romë, falë aftësive të tij, ngjiti shumë shpejt shkallët e karrierës kishtare: së pari si sekretar i kanonikëve (1687), më pas si kardinal (1690), e së fundi si i 261-ti pasardhës i Shën Pjetrit (23 nëntor 1700). Pati një papni të trazuar nga konflikti i vazhdueshëm ndërmjet Francës e Perandorisë spanjolle, që krijoi rrezikun e një sulmi të armatosur kundër papatit. E përballoi me urtësi këtë konflikt e të tjerë, që u krijuan pas Traktateve të Utrehtit, të Ratsadit e të Badenit (1712-1714) ku u caktuan normat për ndarjen e Evropës. Më pas iu desh të përballonte një rrezik tjetër: atë të pushtimit turk.
Dha një kontribut të shquar në fushën teologjike, duke luftuar herezitë e kohës; në fushën kanonike e liturgjike, duke kontribuar për përkryerjen e riteve lindore të kinezëve e malabaritëve; në fushën e misionit, duke dendësuar veprimtarinë misionare në Mesdheun Perëndimor, Persi, Indi e Kinë.
Krenar për prejardhjen e tij shqiptare, u interesua nga afër për fatet e vendit të të parëve. Emri i papës Albani mbeti në historinë e Shqipërisë si për organizimin e Kuvendit të Arbënit (1703) e për botimin e Akteve të tij në shqip e latinisht, vepër me rëndësi të dorës së parë për traditën tonë letrare, ashtu edhe për kontributin që dha në përhapjen e gjuhës e të kulturës në trojet shqiptare. I dha kështu Dheut të të Parëve ndihmesën e tij të çmuar për të hedhur hapin e parë drejt rilindjes shpirtërore e kombëtare të popullit, që rënkonte në errësirën e thellë të pushtimit, një rreze drite, që t’ia ndriçonte shtegun drejt lirisë. Kjo rreze, si shumë të tjera më pas, nisej nga Froni i Shën Pjetrit, ku në atë kohë qe ulur Gjon Françesk Albani.
 
Papa Klementi XI - Giovanni Francesco Albani
Papa Klementi XI – Giovanni Francesco Albani

Lutja e Përbotshme e Papa Klementit të XI

Përktheu Lluka Qafoku

(Gjon Françesk Albani, shqiptar, Papë nga 1700 deri në 1721)

O Zoti im, besoj tek ty, forcomë besimin; shpresoj tek ty, siguromë shpresën; të dua, dyfishomë dashurinë; pendohem se kam gabuar, shtomë pendimin.
Të adhuroj si parimin tim të parë, të dëshiroj si qëllimin tim të fundit; të lavdoj si mirëbërësin tim të përhershëm; të thërres për ndihmë, si mbrojtësin tim sovran.
Denjo të më drejtosh me mënçurinë tënde, të më përmbash me drejtësinë tënde, të më ngushëllosh me shpirtmadhësinë tënde, të më mbrosh me fuqinë tënde.
Të përkushtoj, o Zoti im, mendimet e mia, fjalët e mia, punët e mia, vuajtjet e mia , që tani e tutje, të mendoj për Ty, të flas per Ty, të veproj si Ti, të vuaj për Ty.
Dua atë që do Ti, sepse e do Ti, siç e do Ti, aq sa e do Ti.
Të lutem, o Zot, të më ndriçosh zgjuarsinë, të më përflakësh vullnetin, të më pastrosh trupin, të më shenjtërosh shpirtin.
Më ndih o Zot, të më vijë keq për gabimet e shkuara, të zotëroj në të ardhmen tundimet, të mposht ngasjet e mia të ndyra, të praktikoj virtutet e gjendjes time.
Më mbush zemrën me dashurinë për mirësinë tënde, me armiqësinë për të metat e mia, me dhëmbshurine për fqinjin tim, me neverinë për botën perverse.
Paça për zemër bindjen ndaj eprorëve, ndihmën ndaj deprorëve, dobinë për miqtë, faljen për armiqtë. Sundofsha sensualitetin me vetposhtërimin, kopracinë me lëmoshën, zemërimin me ëmbëlsinë, përtacinë me vetmohimin.
Bëmë te pjekur në këshilla, të qendrueshëm në rreziqe, të durueshëm në prova, të thjeshtë në sukses.
Bëj, o Zot, të jem i vëmendshëm në lutje, i përmbajtur në të ngrënë, i zellshëm në punën time, i qendrueshëm në vendimet e mia.
Ju kushtofsha kujdesit për të ruajtur të pastër zemrën, modeste veshjen, formuese bisedën, të rregullt sjelljen.
Mbeça syhapur për të sunduar natyrën, për të pasuar Hirin, për të zbatuar ligjin tënd dhe për të merituar shpëtimin.
Mësofsha prej teje, o Zoti im, sa e vogël është gjithshka tokësore, sa e madhe është ajo që është qiellore, sa të shkurtëra janë gjërat e kohës, sa të pavdekshme janë ato të përjetësisë.
Më bëj të gatshëm për vdekjen, të druaj gjykimin tënd, të shpëtoj nga ferri, të fitoj parajsën.
Për Jesu Krishtin, Zotin tonë.
Amen.
.
(përkthyer nga teksti kanonik nga Lluka Qafoku para vitit 1990,
botuar tek gazeta “Koha Jonë”, 4, 1992)

 

Related Images:

Artikulli paraprakPak dritë mbi figurën e Qazim Mulletit nga Adriatik R. Dosti
Artikulli tjetër‘Çorapës’ i iku vegza! nga Kimete Berisha
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.