Oburra se u bë deti poezi! nga Enkeleda Ristani

0
12
Enkeleda Ristani
Enkeleda Ristani

Oburra se u bë deti poezi!

nga Enkeleda Ristani

Sa ta gudulisin krenarinë komentet e ëmbla (edhe kur janë cazë të tepruara), aq të kallin tmerrin komentet degjeneruese e vrastare. Sikundër të gjithë poetë, të gjithë gazetarë, të gjithë kritikë letërsie e arti, kërcënimi, në të përgjithshmen e fjalës, për poetët të ndjell krupën. Po, ca vargje vertikale janë poezi e ca të tjera nuk kanë asgjë të përbashkët me poezinë, por, sikur kjo fushatë “post-vrime” e “post-incest”, i gjithë ky puritanizëm të ishte për rreshtime vertikale vulgare, jo për gjuhën e përdorur, por për atë çka ndyn veshët e fëmijëve tanë (se është bërë e modës të flasim në emër të fëmijëve tanë, ndërkohë që ne “të vuajturit” mbajmë), në lidhje me estetikën poetike, atëherë mbase do të ishte më e ligjëruar parrulla “i gjithë populli në këmbë”, ndërkohë që poezinë e lexon vetëm elita e atyre pak që lexojnë e poezia nuk shitet. Në këtë dreq e të birë fushate është rasti të përgojojmë gjithë ata/ato që kanë “lëshuar gojën” nëpër shkrime, duhet patjetër të prononcohemi pro apo kundër, duhet patjetër të ngrejmë moralin si karton e ta klithim shkatërrimin që po i vika familjes nga vargjet. Mua personalisht më intereson poezia: Është apo nuk është ajo?! Por sa kohë kjo mbetet relative, duke u përkufizuar në fund si ndjesi personale që o mbërrin o nuk mbërrin, me çfarë metri t’i masim vargjet për të gjithë? Ndaj jam e shtrënguar edhe unë të flas nga pozita personale.
Një gjë është show-u e tjetër gjë është nevoja për t’u shprehur me të gjithë arsenalin që të vë fjalori në dispozicion të brengës, pamundësisë, rebelimit apo thjesht pikëvështrimit të brendshëm. Kritikorët janë të shpejtë sa edhe rruga që bën drita, vetëm se nuk di ku fshihen ndërsa ka nevojë për ta për të sistemuar një të tërë krijimtari që botohet çdo ditë. Kur s’ka poezi, (për shijen time), as që mbërrij të turbullohem nga incesti i përdorur, ndërkohë që njohjet bëjnë promovimet dhe e gjithë kjo është kthyer në institucion, po, kjo po që më vret çdo ditë…
Këmbëngul edhe një herë për ta mbyllur, se vargjet banale nuk janë tek fjalët “e pista” të përdorura, por tek vulgariteti i idesë dhe i së tërës në poezi, kjo përtej vertikales së fundit që “po bën hatanë”.
Më vjen keq kur dikush flet nga Olimpi i turmës dhe i eksperiencës personale të mbiquajtur (sepse dihet që s’ka kritikë që ta ketë bërë e ta bëjë), apo kur dikush tjetër kërkon të mbërthehet pas rreckave të babaxhanit të shtirur për të pasur pak “doni më për Belulin” me vete, madje më vjen keq edhe për disa të tjerë që mbasi e kanë provuar poezinë ta shkruajnë sipas “modeleve të të parëve tanë e botërorë”, por sigurisht të ezauruar tashmë, nisin e klithin për sa më shumë publikime të “të mëdhejve”, paçka se këta të sotmit, përfshirë edhe vetë ata, nuk po i gjejnë dot sitat e kritikës mirfilli.
Oburra se u bë deti poezi e poezia na prù gjëmën!

 

Related Images:

Artikulli paraprakNji shteg midis poetëve Shllaku dhe Reshpja refleksion kritik nga Jozef Radi
Artikulli tjetër29 Shtator 1943, aksioni te Kroi i Pishkashit, kundra ushtrisë Gjermane dhe historia e kolonës Gamucci nga Prof. Lutfi Alia
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.