“Aty ku analfabetët e shkruajnë historinë”… New York Times

0
11
Ndertesa e New Yok Times
Ndertesa e New Yok Times

Kur New York Times

shkruan për nji vend në Ballkan…

Kët gjykim esencial të New York Times, për një vend në Ballkan, që pak djallzisht s’përcaktohet se cili??? e lexova disi me dëshpërim e dhimbje… sepse rotativët e shtypit ndërkombëtar i shpërndajnë këto të vërteta, dhe na bëhet të dhimbshme gjithë faktet e nënvizueme: pse asht për ta qeshë me të madhe veten tonë, po edhe për ta qa me lot atë… pse ky shkrim na vjen si nji statut i dëshpërimit, i të pashpresit, i njeriut që s’gjen asnji detyrim për t’ia ngarkue vetes me forcë, që kjo e shkrueme e nji gazete prestigjoze të mos mund të jetë e vërtetë. Në fakt, kjo asht nji pasqyrë e qartë ku secili prej nesh duhet ta shohi vedin e t’i japë llogari vetes; po njiherit duhet të shihemi edhe bashkarisht si komb, për të kuptue se kjo e vërtetë e jona, e shpallun qetësisht prej të tjerëve, edhe e stamposun mbas shpinës së gjithsecilit nga ne, duhet të na randojë shumë, aq shumë sa ta ndjejmë deri në dhimbje peshën hidhët të këtyne rreshtave… në dukje pa ndonji adresë të përcaktueme… j.r.
qershor 2014

Gazeta New York Times
Gazeta New York Times

“Aty ku analfabetët e shkruajnë historinë”

Ja çfarë shkruan New York Times për një vend në Ballkan…

Ekziston një vend në Ballkan, i cili kufizohet me vetveten.
Ku të papunët më së shumti punojnë.
Ku të gjithë nxitojnë për në punë, e askush nuk mbrrin në kohë.
Ku tetëorëshi i punës zgjat 12 orë.
Ku shëndetësia është pa pagesë ndërsa shërimi i papagueshëm.
Ku gazetarët janë të lirë të shkruajnë çdo gjë që ju urdhërohet.
Ku sekretet shtetërore bëhen publike.
Ku historia përsëritet çdo ditë.
Ku më të pasurit janë njerëzit të cilët s’kanë punuar kurrë.
Ku përdoret vetëm valuta e huaj.
Ku të mençurit i deklarojnë të çmendur, dhe të çmendurit gjenìj.
Ku analfabetët e shkruajnë historinë.
Ku ligjet janë të paligjshme, ndërsa anarkia gjendje normale.
Ku jetohet për të ardhmen sepse për të tashmen askush s’ka të drejtë.
Ku çdokush e përqesh tjetrin dhe askush s’ia dëshiron të mirën askujt.
Ku proceset gjyqësore zgjasin më shumë se jeta.
Ku përmbytjet janë e vetmja mënyrë ujitjeje.
Ku të gjithë besojnë në përparimin e vendin, ndërsa ai mbetet gjithnjë në vendnumro.
Ku normalët s’janë të nevojshëm, dhe punësohen të përshtatshmit dhe të paaftët…
Është një vend në Ballkan ku me ndershmëri, sinqeritet dhe zell kurrë s’do mund ta arrish qëllimin e dëshiruar…”
marrë nga http://www.gazetaexpress.com 16 maj 2014

Related Images:

Artikulli paraprakMarylin Monroe (1926-1962) – Rregullat
Artikulli tjetërWilliam Shakespeare (1564-1616) – Humori
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.