Takimi i Shkrimtarëve të Diasporës (22 shkurt 2020) – Opinione nga Demalia, Martiko, Marku

0
11
Konferenca e Shkrimtarëve të Diasporës
Konferenca e Shkrimtarëve të Diasporë

Takimi i Shkrimtarëve të Diasporës (22.02.2020) – Opinione

Shkrimtarët e diasporës – Ilir Demalia

Një takim i organizuar në Tiranë me 100 shkrimtarët e diasporës, për nga formati, mënyra dhe fallsiteti, të dukej si ato takimet e udhëheqësve të lartë të PPSH-së, me ata shqiptarë që vinin nga diaspora si mbështetës të regjimit komunist për festat e nëntorit apo Festivalin Folklorik të Gjirokastrës. Janë po ai model i shërbimit shërbesave të kopesë pa integritet dhe principe, por si shfrytëzues të zellshëm të shërbëtorizëllimit të pavlefshmërisë karakteriale si kulturë manipulim-simulimi.
Zonja e Ministrisë Diasporës përcaktonte dhe numrin e tyre 100. Pse? Si? Pse 100 dhe jo 50, 30, apo 10 mijë?
Ajo që ishte dhe më e turpëshme këta shkrimtarë diasporistë nuk paskan mësuar kurrgjë nga vendet ku jetojnë. Tashmë i duhet shqiptarëve të varfër t’i xhvaten para nga buxheti shtetit të përkthehen e botohen librat e tyre.
Kur këta janë kaq të zotët sa që mblidhen rreth Pandit, dhe kaq të talentuar dhe me vlerë letrare, pse nuk gjejnë një agjent, shtëpinë botuese atje ku jetojnë dhe ja botojnë ata dhe marrin dhe fitim pa i futur duart në xhepat e shqiptarëve?!! Jo si botimet e librave të Enver Hoxhës nëpër botë me paret e shtetit shqiptar apo një shkrimtari të madh model manipulimi dhe fallsifikimi.
Janë po ata të djeshmit që që kontribuan dhe i shërbyen me zell socrealizmit edhe me propogandën e artit të tyre, pra të keqes dhe demagogjisë kriminale dhe media dhe politika na i paraqesin si ikona, yje, modele edhe sot pas 30 vjetësh. Kjo pavarësisht trumpetave të antikomunizmit tregon se sa jemi larguar si mendësi si gjendje psiko-emotionale nga ajo kohë
Kjo spjegon dhe gjendjen politike, kulturore, sociale dhe moszhvillimit qytetërues të shqiptarëve.
.

Rreth takimit të Shkrimtarëve të Diasporës – Robert Martiko

Në rradhë të parë përshëndes gjithë shkrimtarët që u ftuan në takim, por edhe ata që nuk u ftuan. Ajo që ka shumë rëndësi është se, për t’u futur në temën jetike për Shqipërinë, Mendimin e Kualifikuar, që i korrespondon realitetit shoqëror të Vendeve Perëndimore, si një Model tashmë i sprovuar në praktikë, kërkohen dy gjëra themelore. E para, të njihet ne thellësi Mendimi Perëndimor i dhjetëra gjenive të mendimit, duke eliminuar kulturën e falimentuar marksiste, që mbizotëron. Dhe e dyta, të vihen në plan të parë Modelet Absolute Shqiptare si: Pjetër Meshkalla, Nënë Tereza, Lasgush Poradeci, etj. që mësojnë heroizmin fisnik, ndershmërinë, sakrificën, Hapjen e Shpirtit.
Me të tilla Modele Humane dhe Mendime Mbizotëruese në ditë të errëta, ndodhi mrekullia ne vendet qe sot kanë Shtet me Ligje, Mirëqenie, Siguri, Arsim, etj. Ky duhet të jetë pikësynimi kryesor për të mundur një ditë edhe Shqipëria të futet në Kohë…
.

Refuzova ftesën! S’e meritoja t’isha pjesë e atij takimi Kastriot Marku

Të jem shumë i sinqertë, kësaj herë kam marrë ftesë për të marrë pjesë në Takimin e Shkrimtarëve të Diasporës që u mbajt në Tiranë. Me sinqeritet, e refuzova ftesën sepse mendoja dhe vijoj të mendoj plotësisht i bindur se nuk e meritoja dhe nuk e meritoj të isha apo të jem pjesë e atij takimi, sepse veprimtaria ime në këtë fushë, është tërësisht modeste. Me ra në sy pjesmarrja e pjeses masive të të ftuarve (përjashto moderatorët), të cilët ishin shqiptarë të atyshëm që nuk jetojnë/rezidojnë jashtë Shqipërisë, sepse për nivelin e letërsisë së tyre nuk ka pse marr mundimin të gjykoj. Bazuar në këtë nismë, mendoj që Qendra e Botimeve për Diasporën duhet të ketë prioritet të saj një takim të ngjashëm me ata që zhvillojnë veprimtarinë studimore në disiplinat e tjera albanologjike (përveç letërsisë dhe përkthimit) jashtë Shqipërisë. Nëse do të më premtonte koha dhe mundësitë do të provoja të shkoja, natyrisht nëse do të më ftonin. Askush më shumë se Akademia e Studimeve Albanologjike nuk do të ishte e interesuar për këtë organizim të mundshëm. Pse jo të programohej në 2-3 ditë ky “takim”, si një mënyrë për të zhvilluar ide dhe projekte lidhur me kërkimet e lëna “jetime” nga shteti shqiptar dhe institucionet e tjera gjegjëse, posaçërisht ato që kanë të bëjnë me historinë dhe gjuhësinë shqiptare.
.

Related Images:

Artikulli paraprakKolonel Sylejman Vuçitėrna – nga Prof. dr. Sabile Keçmezi-Basha
Artikulli tjetërKur ndalohej mbajtja e ferexhesë (1937 – Ligji i miratuar nga Parlamenti i Shqipërisë) – nga Kastriot Dervishi
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.