Sa të poshtër dhe të ulët keni qenë, po aq edhe mbetët… nga Gramoz Xhaferri

0
10
Donkishoteske...
Donkishoteske...
Donkishoteske...
Donkishoteske…

Sa të poshtër dhe të ulët keni qenë, po aq edhe mbetët…

nga Gramoz Xhaferri

Bah, sa të poshtër dhe të ulët keni qenë!
Më rrokullisi tej, në kohën që shkoi, një letër lutjeje e përgjerimi e botuar në gazetën “Panorama”, ku M. Çollaku – dhëndri i ministrit xhahil Kadri Hazbiu, ia dërgonte diktatorit lugat, ndërkohe që vjehrrin e njëmijëe një te zezave e kishin arrestuar dhe ia shkulnin dhëmbët pa narkozë apo ia prisnin gjuhën.
Së pari betohej qyqari për dashuri e besnikëri të patundur ndaj partisë dhe “juve, shoku E…”, vazhdon pastaj me po aq be e rrufe se nuk kishte mundur ta diktonte vjehrrin ‘armik’…!! pastaj qahej e qurrepsej për atë ‘fatkeqësi të pamerituar… I kujton më pas kukudhit se si e kishin pyetur familjarisht e me dyshim Hazbiun për lidhje të mundshme me grupin e Xhevdet Mustafës: I biri, Petriti i kishte thënë se, nëse ishte e vërtetë, do ta mohonte si baba; letërshkruesi i kishte thënë së shoqes se do ta mohonte si bashkëshorte dhe se fëmijët do t’i mbante vetë “për t’i edukuar me frymën e Partisë”, ndërsa ajo, nga ana e saj, ishte shprehur se do ta mohonte të atin ‘armik’…
S’kisha se si të mos i kujtoja gratë heroina të të burgosurve politikë që me aq durim e nder i pritën burrat, që me shaminë e shtrënguar përgjysmë ballit i kërkuan me trasta krahëve në Burrel, Spaç e Qafë Bari… S’kisha si të mos kujtoja hallë Kajacen që zonjërisht nuk nxorri zë përballë policëve në Burrel kur i thanë se i vellai i kishte vdekur në birucë…
Si të mos i kujtoja takimet në burg me babanë, kur s’kishte ditë që të mos flisja me motërzën dhe vëllaçkon se cilin prej nesh do të takonte të parin babi, se, nëse do të ishte po aq i dobët si herën e parë, nëse këtë radhë do të mundte të na ngrinte të treve njëherësh në krahë, nëse do të kthente kokën nga ana tjetër për të fshehur lotët, nëse do ta kishte në kokë kapelen e shpifur ngjyre kafe, nëse këtë herë do të na lejonte pak më tepër kohë polici…
Do të kujtoja se si bëja gjoja se nuk dëgjoja kur babi i belbëzonte nënës një fjalë të vetme malli… Për pak nuk ju thashë se betoheshim ‘për kokën e babit’ edhe për gjëra fare të thjeshta.. E si të mos kujtoja se si nuk lodheshim se treguari e ritreguari me të gjithë të afërmit për ato pak çaste. Veçanërisht motërzën që gati mbytej kur tregonte se si babi e kishte puthur të parën dhe e kishte nuhatur gjatë në gushë, se si i kishte kaluar gishtat nëpër flokë, se si pastaj ajo i kishte thënë që të mos ta prekte te bulëzat e veshëve, për shkak se sapo ia kishte shpuar mami për të vënë vathë…
Ah po, m’u kujtua ehe një grua e re që nuk e lejuan të takohej, për shkak se burrin ia kishin dënuar në birucë. As ushqimet nuk ia pranuan. Me dy trasta të rënda në duar, ecte pak çapa e çlodhej.
Era e fortë ia merrte flokët dhe lotët që i shkonin curg…
Ç’mund të na thoni ju, trashëgimtarët e së keqes? Ja pra, sa njerëz të ulët keni qenë! Edhe akoma keni mbetur!!
Mjaft t’ju shohësh se si bëni politikë, se si vazhdoni ta shkatërroni kët vend të mbetur në duart tuaja…
Marrë nga muri i fb i Gramoz Xhaferrit

Related Images:

Artikulli paraprakShkolla e parë shqipe e Prizrenit, e vetme kundër serbëve dhe turqve nga Gazmend Shpuza
Artikulli tjetërSheherlinjtë e Dibrës dhe Mëhalla e Dibranëve, – edhe kjo është një histori e Tiranës nga Roald A. Hysa
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.