Nji mesnatë korriku… lexoja Saharanë… Jozef Radi

0
12
Vilson Blloshmi & Genc Leka
Vilson Blloshmi & Genc Leka
Vilson Blloshmi
Poeti Vilson Blloshmi

Nji mesnatë korriku… lexoja Saharanë….

nga Jozef Radi

17 korrik, 2013…

Mesnatë… Tre akrepat e orës janë ngjeshë fort mbas njeni-tjetrit… si t’i friken diçkaje tmerri që ashtu padukshëm kërcënon… Të mos kalohet te dita tjetër… I kam ikë nji dite dhe po i hy nji tjetër dite, duke udhëtue nëpër terr të mesnatës… Befas, në vetminë e dhomës ku punoj deri vonë… ndjej zhurmë drynash, llozash dhe zinxhirësh… Kqyr rrotull… Asgja… Vetëm drita e ekranit ndrin mbi tastierë e më ndihmon t’i shkruaj e t’i lexoj çka po shkruaj… Ndejta mjaft kohë sot me shkrimin e Bedriut, të vëllait të Vilson Blloshmit për çastet e fundit para pushkatimit… e përcjellë gjithnji me dhimbje kët masakër të pushtetit mbi poetët shqiptarë… që duket si e mbetun pas ndër kohna… por, jo… ka ndrrue veç formë… Po e lexoja në heshtjen solemne të kësaj mesnate “Saharanë” e famshme të Vilsonit… Eh, dyzet vjeçe poezi… mijra vjet do të jetojë… se ruan thelbin e njerzores… “Saharaja ka shok… veç emrin e saj!”… dhe befas ndjej të zbrazen breshëri automatikësh… ngulen plumba metali në trupa të andërrt poetësh… Shoh përreth dhe më duket sikur rrëzohen njerëz, pemë, lule, zogj, vargje, andrra… O Zot, përsëri vdekje… Përsëri vrasje poetësh… Breshëritë sikur vijnë nga të gjitha anët… Vilsoooon… Geeeeeeenc….. oooo… eeeee… Jehon krejt dhoma… krejt qyteti… krejt atdheu vrasës… krejt bota… Vilsoooon… Geeeeeeenc….. oooo… eeeee… është Saharaja që me “rërë dhe gurë”, vret përsëri… ajo… Saharaja e heshtjes dhe urrejtjes… Saharaja që s’shkulet prej mendjesh të ndotuna… dhe breshëritë shtyhen e gjëmojnë ndër kohna… Edhe dje, edhe sot edhe nesër… Shtyhen ndër vende… prej Përroit të Firarit, në Zall të Kirit, prej Malit me Gropa te Kodra e Priftit… Kudo… Gjithkund… vetëm duke mbjellë vdekje të pafajshme… Sepse “kush s’sheh ëndrra, s’sheh as drurë…” Oh, në kët mesnatë të pagjumë… më duhet t’u bëj së paku nga nji kafe dy miqve që më vijnë nga botë të largëta qiellore… Dy djemve që shpërfillën të jetuarit si vemje… për të jetuar krenarë, sa të jetë bota… oh, mirseerdhet djema në natën time…
I përjetshëm ky udhëtim i Juaji drejt Lirisë…
.
Perkujtimorja Vilson Blloshmi dhe Genc Leka
Perkujtimorja Vilson Blloshmi dhe Genc Leka

Saharaja

(poezi nga Vilson Blloshmi 1973)

Saharaja, larg është Saharaja,
Saharaja shkëmb e rërë e gurë,
Që ka shok veç emrin e saja
e ngaqë s’sheh ëndrra, s’sheh as drurë.

Saharaja s’di të ndërrojë.
Ajo bluan gurë në mënt’ e sajë…
Saharaja s’ka këngë të këndojë,
Saharaja s’ka as lot të qajë

Saharaja nuk ka miq as shokë,
Saharaja nuk ka bijë e birë.
Saharaja është një copë tokë,
Thonë se dhe natën s’shkon mirë.

Natës s’i pëlqen në Sahara,
S’i pëlqen të ketë veç gurë për shtrojë;
Fjalë e dashuri e njerëz s’ka;
Perç’e saj e zezë s’ka ç’të mbulojë
.

As dhe një s’e di si është kandisur
Me kët’ plagë mbi shpinë rruzullimi,
Porse thonë në botë është stisur
Kur i duhej njerëzisë mallkimi.

Saharaja e Blloshmit - ne dosjen gjyqsore
Saharaja e Blloshmit – ne dosjen gjyqsore

Kur ai për keq e mban në gojë;
Saharaja e mban vesh e qesh;
Saharaja fillon të gëzojë
Kur ne mallkohemi mes nesh.

E kur bie ndrojtur rrez’e diellit
Dhe mbi gurët e pamyshkët ndrit;
I ngjan vello savani i qiellit,
Shkretëtirës shket e shkrepëtit.

Prandaj kur urrejtje e fortë e nxehur
Mbi dikë mallkon e shfryn e shanë,
Që nga skuta del kujtimi i dehur
Dhe thërret menjëherë Saharanë.

Kur mallkimi çfryn e kur kujtimi
Në pusinë e harresës tret…
Kur hynë dielli e kur hesht thëllimi
Shkretëtirë e shkretë mbetet shkretë.
Vilson Blloshmi 25.10.1973

 

Related Images:

Artikulli paraprakVepra e perkthyer e Pashko Gjeçi
Artikulli tjetërMiza(n)skenë Agron Tufa (fb – 2013)
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.