back to top
13.5 C
Tirana
E martë, 23 Prill, 2024

Kënga – nga Lasgush Poradeci

Gazeta

Lasgush Poradeci i ri
Lasgush Poradeci i ri
Kjo poezi e lirikut Lasgush Poradecit,
është një botim i hershëm, jashtë dy librave të tij:
“Vallja e yjeve”, botuar në vitin 1933, dhe “Ylli i zemrës” botuar më 1937,
mbasi në fund të kësaj poezie botuar te gazeta
“Bashkimi i Kombit”, ka si datë krijimi: 29 gushtin e 1944.
U përpoqa mos në Google ekzistonte ndonjë gjurmë e saj,
po asgjëkund. Atëherë mendova ta paraqes sot në ditën e lindjes,
ndërsa hyjmë në 120 vjetorin e Lindjes së Lirikut të Liqerit.
Poezia, krahas vlerës së saj të padiskutueshme lasgushiane,
ka edhe një meritë të tjetër, sepse në fund të saj liriku i madh
ndjen tragjedinë që po i kanosej Shqipërisë sepse:
“me bubullimë – e krismë… po vinte shtrëngata!”
e atij rrënimi që zgjati jo pak, po një gjysëm shekulli…
jozef radi, dhjetor 2018
.
Lasgush Poradeci - foto Niko Tona
Lasgush Poradeci – foto Niko Tona

Kënga

nga Lasgush Poradeci

Zunë – e po ndritin ata yj të lartë
Si net – për – net që larg prej hapësire.
Nër yjt’e lartë shkrep një yll i zjarrtë
Një yll e mall e vashë – e ndezur n’hire
 
Një vashë… e një… dhe një përmi të tjera…
Yj edhe qjej ndezur me shkëndija.
Ato shëndijnë valle – e – varg përhera,
M’i ndërmendojnë dashuritë – e mija;
 
Prej netësh larg afron ajo m’e para,
Vështron e pshon që më s’më çmallet pranë.
Më derth në shpirt me – ato stolitë – e vrara,
Një shërëmti, një vrer e zi pa anë;
 
Vjen e më pushton dh’e mesmeja nër duar,
Aq dhemshurisht si nuse – e re me hire,
Më ndrydh me plagën drejt në kraharuar,
Prej largësire si prej shkretëtire;
 
Pa vjen nër to m’e fundit e m’e mira,
Nër vasha kaq të mbretërojë vargë,
Më fal një zjarr për në përjetësira
E m’ik pastaj për n’yjt’ e qjejt’e largë.
 
O! Zjarr – e – mall – e – yll – emër – pa – emër,
Vashë – edhe – shoqe – edhe – motrë – e – dashurisë,
Nuse – edhe – grua – femër – varr – në – zemër,
Varr – edhe – zjarr – e – flak’e – perëndisë.
 
Dh’ashtu vërshon e rëshpëron e shkrihet
Zjarri – dhe – malli – zemra – fije – fije,
Nga fund’i saja ngjizet edhe ngrihet
Një këngë – e bukuri përjetësije.
 
…E mira ik, dhe ndjen që larg, së – qeti,
Në zemër time ndaj po ndehet nata,
Ndaj tunde zemra sikur tundet deti
Me bubullimë – e krismë – edhe shtrëngata.
Tiranë, 29 Gusht 1944
.
Marrë nga “Bashkimi i Kombit”, 1944

 

Related Images:

More articles

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.

Portali Radiandradi.com, prej 11 vitesh dhuron kontribute të përditshme në shumë fusha të kulturës, historisë dhe vlerave shqiptare. Herë pas here siti ka nevojë për mirmbajtjeje, rikonstruktim si dhe rikonceptim në formatin letër. Për ta mbajtur këtë punë shumvjeçare, ndër më seriozet dhe më të lexuarat që të vazhdojë aktivitetin bëhet e domosdoshme mbështetja e lexuesve.

Jozef Radi

Redaktor i Radi & Radi

Artikujt e fundit

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.