Ikje shënue n’copa drunjsh… – Cikël Poetik nga Liridon Mulaj

0
9
Liridon Mulaj - nji i ri premtues nder Letrat Shqipe
Liridon Mulaj - nji i ri premtues nder Letrat Shqipe
Liridon Mulaj - nji i ri premtues nder Letrat Shqipe
Liridon Mulaj – nji i ri premtues nder Letrat Shqipe

Ikje shënue n’copa drunjsh…

Cikël Poetik nga Liridon Mulaj

“Shkruaj për kënaqësinë time dhe të atyre që lexojnë.
Po nuk mund të them se jam poet. Shkruaj poezi,
shkruaj edhe copëza ose paragrafë në formën e eseve ose prozave,
por e di që duhet të shkruaj shumë që ta meritoj emrin poet.
Por kjo pak rëndësi ka për mua.
E rëndësishme është që poezitë e mia pëlqehen dhe kjo është kënaqësia ime më e madhe..”
liridon mulaj, nentor 2017

***

Ti nuk je apostrofi në mes fjalëve
as drita e fikun e nji parafabrikati
komunist.
As djersa e grues lodhun prej
punës randë,
a britmave t’nji shefi të pamartuem
qi nuk gjen në ty nji kafshë seksi.
Ti nuk je era e peshkut ndenjun
qi rrëmon parvazeve të ngjeshun
e zhytet në hundët e mbushuna me
pluhun rrugësh.
Neveri! Ashtu them dhe unë.
Kapitalizmi rrënoi dinjitetin
po ti nuk je kapitaliste,
as sistem i pakopsitun.
E dashtun, ti nuk je as dashuni me
shikim të parë,
as shikimi i parë nuk je
por nji sy i përjetshëm qi vrojton
ambëlsinë tande,
hyjësinë tande e mishin tand
rozë të mbushun mornica.
Ti nuk je dhimta e periodave
jo aq pak të paktën
as puna e stërmundimtë
nadje para pasqyrës kur i mëshon
“mejk ap” halleve
Ti e dashtun je frymë, qi nji jetë
nuk të del
Nji botë e vetme nuk të mban
e unë, krejt i vogël si guralec,
ma kot rrekem me të pushtue…
 

***

Unë e nana jeme, nuk e gëzuem
kurrë njani tjetrin.
Se ajo u m’pak tuj m’dasht t’mirën,
mue qi s’dashta as vedin.
 

***

(I marri)
E kam mendu disa herë
me i shpall sfidë Zotit!
(Sfidë jo luftë, nuk jam satanist)
Me sfidue,
me veprime njerëzore,
t’vogla
t’përditshme
t’randa për mue,
anipse për Zotin kurrgjahiç.
Kam mendue me e lodhë pak,
me e mundue.
Tu mos u martu,
tu mos ba fmij
tue i ra mohit njerzve të zemrës
biles dhe zemrën tue e ngurtësue.
E kshtu kur vdekja t’më vijë ngat,
mos t’ketë ça me marrë pos meje.
I vetëm luftohet,
tjerët përreth janë mundim, dhimbje,
vuejtje, trishtim e unë
s’mundem me ra n’kët kurth.
Dikush më tha: O i marrë,
vdekja asht proces, kapërcim.
-Edhe unë jam i vogël e kam shpirt – iu gjegja.
.
Bashkim Alushi - Vazo me lule
Bashkim Alushi – Vazo me lule

***

I kam nda veç
njizet copë ashkla.
Kushedi sa dimna i kam
t’ruejtuna nën stufë t’druve
Due me i latue sivjet
me u shkrue kaj emën,
e mbi derë t’odës me i var
Janë do emna t’ikunish
jo t’harruemish
do fytyra t’ambla e t’kjarta
do zemra t’afërta,
anipse me trup
enden fort larg
Tash sa vjet,
mot mbas moti
kam nda veç do ashkla
nga nji për datë
kur miqtë, vllaznit, motrat
ikën diku larg n’kërkim t’jetës
e t’vetes
e unë, mbledhësi i datave
e orëve
ua shënoj ikjet n’copa drunjsh
I kam nda veç do ashkla
me emna kujtimesh
gdhendun mbi to…
9 janar 2020
.

***

Shtjellat e erës zvarriten,
e marrin me vedi kuptimet e orëve dhe ditëve,
të cilat formojnë jetën.
Peizazh gri nën degëzat e holla
e të thamuna prej vjeshte,
dhe kotësi,
nji kotësi boshe
qi sillet e sillet rreth meje
si vorbull e porositun nga kushedi
se ç’forca të urrejtjes.
Pezm e vner, fjalë qi mbyten
dhe andrra qi shthuren e treten
si pupla në erë
pa drejtim, pa formë, pa bosht.
Varfnia asht acaruese, njëjtë si nji
birrë e ngrohtë n’gusht.
A si sholla e ftohtë e fruerit t’mpakun,
qi ter trupat e ligsht t’strehoreve prej
llamarine.
E ti harron për pak kur veshi t’rrahet
me nji “njatjeta”
A me cingrimën e monedhës hjedhë me
përçmim,
se e di që n’tanë kët përkohësi,
veç veprimet e pavullnetshme janë
thellë tonat,
janë forcat e qenies sonë,
qi dalin prej nesh pa pendesë,
pa kusht mirnjohjeje.
E ia nis e shpreson dhe pak,
po veç pak se i thue vedit: – Iluzioni asht jetë
e jeta,
s’mundet me kenë krejt iluzion…
.

 

Related Images:

Artikulli paraprakAt Shtjefën Kurti, njëri prej 100 viktimave më të njohura të komunizmit ndërkombëtar – nga Fran Shkreli
Artikulli tjetërAndërr e shejtë… nga Jozef Radi
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.