Charlie Chaplin (16 prill 1889 – 25 dhjetor 1977) – Perkujtimore

0
9
Charlie Chaplin (1889-1977)
Charlie Chaplin (1889-1977)
Charlie Chaplin (1889-1977)
Charlie Chaplin (1889-1977)

Ndërmendje për një nga fenomenet e artit komik

Charlie Chaplin (16 prill 1889 – 25 dhjetor 1977)

nga Albert Vataj

Si sot, 40 vite më parë, më 25 dhjetor 1977, u shua në moshën 88-vjeçare, legjendari i filmit pa zë, antidepresivi i një bote të gremisur në asgjënë e pasluftës, regjisori dhe aktori anglez, Çarli Çaplin.
Ai ishte një talent i jashtëzakonshëm, i cili e shpenzoi jetën për t’i bërë njerëzit të qeshin dhe të mendojnë, kumtoi gjithqysh thelbin e misterit të komikes dhe humorit.
Kur bota vuante pasojat e Luftës së Parë Botërore, shumë njerëz gjetën shpresë në filmat e tij, edhe pse pas komikes së tyre fshihej një jetë e trishtuar.
Në një sondazh mbarëbotëror të drejtuar nga kritikë të filmit, Çaplini votohet si aktori më i madh i historisë së kinemasë. “Në çastin që bleni një biletë, ju papritur ndodheni në një botë tjetër” – shprehej Çaplini. Shfaqja tek ai, nga zbavitje e rëndomtë shndërrohet në art. Ai i dha komedisë një frymë të re në një kohë kur paniku i pasluftës, fashizmi dhe depresioni ishin pjesë e jetës, në Evropë dhe Amerikë. Ndërsa jeta e tij pas ekranit ishte e tronditur, dhe ndoshta ky ka qenë shkaku i frymëzimit të thënies së famshme së “Jeta është një tragjedi kur e sheh me lupë, dhe komedi në rrjedhën e saj.”
(marre nga muri i FB. i Albert Vatajt, 25 dhjetor 2017)
.
Charlie Chaplin "The Kid"
Charlie Chaplin “The Kid”

Ja 30 thënie tejet frymëzuese te Charlie Chaplin

**
Një ditë pa qeshur, është një ditë e çuar dëm.
**
Karakteri i vërtetë i një burri shfaqet kur ai është i dehur.
**
Që të qeshësh me të vërtetë, duhet ta marrësh dhimbjen tënde, dhe të luash me të!
**
Më pëlqen gjithmonë që të eci në shi, kështu askush nuk do të më shohë duke qarë.
**
Një lavir, një xhentëllmen, një poet, një ëndërrimtar, një vetmitar, gjithmonë shpresojnë për romancë dhe për aventurë.
**
Jam në paqe me Zotin. Konflikti im është me Njeriun.
**
Ne mendojmë shumë dhe ndjejmë pak.
**
Një prej ironive të jetës është që të bësh gjënë e gabuar, në momentin e duhur.
**
Asgjë nuk është e përhershme në këtë botë të ligë – as edhe telashet.
**
Unë jam për njerëzit. Nuk kam ç’i bëj.
**
Në fund, çdo gjë është një shaka.
**
Imagjinata nuk është asgjë, pa veprimin.
**
Dhimbja ime mund të jetë arsyeja për të qeshurën e dikujt. Por e qeshura ime nuk duhet të jetë kurrë arsyeja për dhimbjen e dikujt.
**
Të ndihmosh një mik në nevojë është e kollajtë, por t’i japësh atij kohën tënde nuk është gjithmonë e favorshme.
**
Më mirë të vdesim, se sa të vazhdojmë të jetojmë kështu.
.
Charlie Chaplin "The Kid"
Charlie Chaplin “The Kid”

**

Gjëja më e trishtë që mund të imagjinoj, është që të mësohem me luksin.
**
Nuk do ta gjesh asnjëherë ylberin, nëse sheh poshtë.
**
Unë mbetem një gjë, dhe vetëm një gjë, dhe kjo është një klloun. Më vendos në një avion shumë më të lartë, se sa çdo politikan.
**
Nuk kam nevojë për drogëra për të qenë një gjeni, mos mendoni se një gjeni është njerëzor. Por unë kam nevojë për buzëqeshjen tuaj, që të jem i lumtur.
**
Fjalët nuk kushtojnë. Gjëja më e madhe që mund të thuash është “elefant”.
**
Ne të gjithë duam të ndihmojmë njëri-tjetrin. Të tilla janë qeniet njerëzore. Ne duam të jetojmë me lumturinë e njëri-tjetrit, jo me mjerimin e njëri-tjetrit.
**
Mbaj mend, gjithmonë mund të përkulesh dhe të mos kapësh në tokë asgjë.
**
Jeta është tragjedi kur e sheh nga shumë afër, por kur e sheh nga larg, është një komedi.
**
Pushteti të duhet vetëm kur duhet të bësh diçka të dëmshme, përndryshe Dashuria mjafton për të bërë çdo gjë.
**
Dështimi është i parëndësishëm. Duhet kurajë për t’u shfaqur si budalla.
**
Për çfarë të duhet një kuptim? Jeta është një dëshirë, jo një kuptim.
**
Dëshpërimi është një narkotik. Ai e vë mendjen në gjumë dhe e shpie drejt indiferencës.
**
Jeta do të ishte e mrekullueshme nëse njerëzit do të mund të të linin rehat.
Marre nga http://www.bota.al/2016/05
 

 

Related Images:

Artikulli paraprakLegjenda e Alush Lleshanakut nga Kastriot Dervishi
Artikulli tjetërNji poezi e famëshme e at Gjergj Fishtës… dhe akuza e përjetshme e Komunizmit per antishqiptarizëm!!!
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.