A e di ti se kush jôm û, mer qyq? Sufi Asmon Sufës

0
14
Mit'hat Araniti 1936
Mit’hat Araniti 1936

A e di ti se kush jôm û, mer qyq? Sufi Asmon Sufës

Allaf rafmetelersëm (për ne) Mreti Viktor Menifeli, të gjitha të mirat i ka pas; mre ka qen i ômël, i but, i sert e ku di û, po mi të gjitha i gjô ka pas: punt e huqumetit m’Shqipni i ka pas rregllu mas qejfit. Sekretar kënej, sekretar anej matôn, demek ne mërnistrit ja vuni sekretar. Drejt popllit mô! Mir po belà e môdhe, se s’un i bijshe mô m’kôn t’voglit ne t’môdhit. Pri mefmurit mo t’vogël ke mô i môdhi, sekretar. U harru emni qatìp. S’pranojte mô njeri i emën kaq të vogël. Mô mir sekretar! Sekretar këtu, nënsekretar aqe, kryesekretar aqe matôn, me gufff, si gjel deti për pazar, me krahë rrshqônthi.
Koh të bukra eshedibilah! Eviva Duçe. Hô mer pra, ku ishe, ty të môrsha frymën, jarebi.
***
Velhasiqelam, ku deshe me e qit muhabetin, i dit m’kishte zôn i hall i môdh. Meno kënej, meno anej, s’un i dilshe m’kôn. Shkova ne ke i avokat, po s’dul gjô e hajrit. Mô n’fun i dhosh karar t’shkoj n’huqumet. Ke për t’pyt ti nishtina se çere halli kishe, ne n’çerè zyrje shkova. Û, alà, at tek s’e ha. Pse me, lujta una qi t’kallxoj se ku shkova? Jo, alà, jo, se jôm mir kshtu rahat. Dashke t’m’bôjsh sekretar i burgut demedè. Shkova pra m’huqumet.
Ke dera dy palica. Nôlt në môj t’shkallvet i der me dy shërbëtor përpara.
-Pa rrasmi ktu, – thojte.
-Kush rri ktu, a shoko, – pyta njônin prej shërbëtorvet.
-Filôn beu, – ma priti shërbëtori, – Si, mre, s’e njifke beun tina?
-Beun e? – thosh – Po, po, ne u rrasa mrena.
N’kry t’tavalinës i bùrr, gjymës burri, qime i çikëz skuq ne kuqarrosh, ka rrozullimet, m’gjenje t’mir. Ù meta m’kôm ke dera t’u përdredh qeleshen nëpër gjishta. Ajina kryt terpò, tu knu gazetën.
“S’m’ka nigju tu hy, – thosh – Demede qeka zhyt fell”.
-Këhë, këhë! – u kulla. Ajina hiç, po kryt terpò.
Kôm nejt no dy-tre dekika ashtuna m’kôm. Mô n’fun i hoqi syt pri gazete, ne avash avash, pa m’bô tenezyl fare me sy, mylli gazetën, e bôni pal pal, ne e vuni m’qosh t’tavalinës.
“Ishalla po m’vje ne mu sëraja” – thosh. Ne erdhi. M’hudhi i sy. Zot, o Zot, seç sy! Fun e kry sikur dojte me m’thôn:
“Ç’ke, mer derdimen, ne ti; s’m’lat i her rehat qi t’merrmi me punt e huqumetit”. Masanaj m’u kthy:
-Eee? – tha.
-Û, a zotni, – fillova, – û kôm i hall t’môdh fort.- Ne ja seta nji ka nji. Prap m’hudhi i sy, po ksaj rene, demek sy plumi, bubllime. Masanej ja nisi:
-A e di se kush jôm û, mer qyq? – tho,- Pse, mer, – tho – çere kitò tina se me punt tuja do t’merrmi una, qi jôm Kry-sekretar ne s’merrmi me pun t’vogla, se krysekretari ka pun qera… ne krysekretari, krysekretari, krysekretari…
E m’bôni demek si lëverja e lame.
Për dere, ne dula përcita ke shërbtorët. Hyna m’nji der qetër. S’u qella shum mrena, se sa fillova t’kallxoj hallin mefmuri qi ishte mrena se ftofi hiç:
-A e di ti se kush jôm û?
Kish qen sekretari i parë. Desha t’rrasmi ke dera e tret. Aty s’hyna fare, se sa futa kryt, e gjeta t’ui bërtit i baksuzi qetër si una:
-A e di ti se û jôm sekretar i dytë, se sekretari i dytë s’un merret me ju – ne sekretari, sekretari, sekretari…
***
Mu bô menja sekretar.
“Ktu qekan t’gjith sekretarna, a Suf”, – thosh me vete
-Hik, a la, se po bôhe ne tina sekretar.
Mir po m’njeli i lômsh m’bark se s’kisha çajre pa u shkarku ke na njôni.
“Pa i thôn dy fjalë” – thosh,- “s’ka kabil”.
Ne i u ktheva sherbëtorit: – Ju qoft harrôm buka. Pse mre, kshtu i shifni punt e huqumetit ju? Pranaj ju pagujn… – S’m’lon me maru:
-Ku dim gjô no, mre? Pse, mre, çere jina ne, sekretar? Hik, mër laskuriq, ne tina, kput xverkun, se për nur t’Pijgamerit…
E pash nusht, o vllà, ne… për shkallësh ne m’rrug.
Lutjen e kishe m’dor. Pri inôtit e bôna shuk. Aty po kalojte mshesaxhiu i bashkis me qerren e plehnave. U mata ta hudh m’qerre. Mshesaxhiu, u trem. Nrejti mëshesën m’hava qi t’më silli.
-Heu, – thosh,- ene ky kunra meje! Kti veç, po ja gatis û qejfin.
-A e di ti se kush jôm û? U jam Krysekretari i sekretarve hava, mer qyq. A e di se ç’të bôj? – i gërthita.
-Qofsh shënosh, mre – m’tha – pse, mre, çere t’më bôjsh tina? A e di se ne una jôm sekretari i mshesaxhive! Hika, a là. Vetëm për i gjô m’meti marak. M’meti marak qi m’u myll goja kur ishe ke Kry-sekretar beu, ne s’i thosh ne una: “qofsh shënosh!”
Me gjith ate, po ja thôm nishtina.
Sufi Asmon Sufës
Revista Letrare Nr 4. 1944

Related Images:

Artikulli paraprakNë vend t’nji bejte… poezi nga Pier Kolond
Artikulli tjetërFol Sheherazade… nga Lazër Radi (1937)
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.