Vite “të lavdishme” nga Maks Rakipaj

2
13
Maks Rakipaj
Maks Rakipaj
Maks Rakipaj
Maks Rakipaj

Vite “të lavdishme” nga Maks Rakipaj

Kam njohur në kampin e përqëndrimit të Ballshit Spiro N., me origjinë nga Vunoi i Himarës, i dënuar me 22 vjet burg. Në kujtimet e mija e kam përmendur nja dy herë Spiron, si njërin nga miqtë e mi gjatë burgut.
Spiro N. qe dënuar me grupin e ish-studentëve polakë në vitet ’75-’76. Pat studiuar në Varshavë në degën e inxhinjerisë mekanike. Në kohën kur e arrestuan pat arritur të bëhej deri kryeinxhinier i parkut të veturave në Tiranë…
“Në maj të vitit 1973, – më tregonte Spiro – shkoj te zyra e shefit të kuadrit për t’u interesuar për lejen e zakonshme. E gjeta vetëm shefin, po më priste. U përshëndetëm dhe më ftoi të ulesha. Kisha qejf që lejën e zakonshme të atij viti, ta merrja në muajin gusht dhe jo në korrik, sepse ashtu me leverdiste më mirë… si kryeinxhinjer që isha, më shkonte fjala, dhe me drejtorin ishim marrë vesh… S’kisha as pesë minuta që isha ulur, kur ra zilja e telefonit. Ai e kap telefonin dhe thotë: – Erdha shoku drejtor, – dhe m’u drejtua mua: – Nuk vonohem Spiro, më prit këtu… ti je njeri i besuar… Dy minuta dhe erdha!!
Kaluan dhjetë minuta. U mërzita. Fillova t’u hedh një sy shkresurinave që pat mbi tryezën e punës… Kot, ashtu pa e patur mendjen. Aty ishte edhe një dosje blu, e mbuluar me gazetën “Zëri i Popullit”. Midis shkresave të tjera më ra në sy një korrespondencë me Ministrinë e Brendshme. Qenë udhëzime për ndarjen e dosjeve të punonjësve të ndërmarrjes në katër kategori A, B, C dhe D. Korrespondenca qe me siglën “Tepër sekret”. I hodha një sy ashtu shpejt e shpejt, si kurreshtar… dhe kuptova se i gjithë personeli i të gjitha ndërmarrjeve të vendit ndahej në katër kategori: A-komunistët; B-ata që gjykoheshin si besnikë; C-të dyshimtët politikisht dhe D-shumë të dyshimtët, që klasifikoheshin edhe si armiq. Arrita ta le dosjen ashtu si qe, pak pa hyrë shefi i kuadrit…
-Hë mo Spiro, u mërzite? I thashë edhe shokut drejtor për lejen tënde, shumë dakord më tha dhe ai. Si thua, a dalim për një kafe? – Dalim i thashë… -Ja sa t’i fus nja dy dosje në kasafortë… Booobo, e paskam harruar jashtë këtë… sikur të ma gjente njeri… u dhjeva…
-Mos çaj kokë, – i thashë duke qeshur, – vetëm unë e pashë… Hë se nuk bëhet nami… deri te gërma D arrita…
-Ne jemi rehat, – më tha, nuk kemi asnjë me gërmën D. Po pse bëhet ky klasifikim- e pyeta?Eee, na i kërkojnë nga lart, për shembëll, për ndonjë rast lufte… Këta me gërmën D, armiqtë domethënë, kur të kemi urdhër nga Ministria e Brendshme, thërriten të gjithë këtu dhe vijnë i marrin me kamiona ustallarët dhe i shpien te vendi… E merr vesh?
-Te vendi?!? Cili vend?
-Atje ku u japin plumbin a derbardhë! Një gërrrrr me mitroloz dhe në hale të gomarëve, hahahaha… Po klasifikimi ndryshon çdo vit, ndryshon, ja ta zëmë, je te gërma B ose edhe A sivjet? Pas një viti je te C-ja, dhe përfundon te D-ja, por mos folë me njeri… se merr më qafë veten dhe mua…
Bisedova edhe me një fis të gruas që ishte oficer në Ministri të Brendshme, pa i thënë se ç’kisha marrë vesh, thjesht e pyeta: “Po sikur, ta zemë, në kohë lufte, si veprohet me njerëzit, me të burgosurit, dhe me familjarët e tyre?
-Ordinerët, – tha – dërgohen në vijën e parë të frontit, politikët qërohen pa filluar lufta, me helm, plumb, o futen nëpër tunele të minuar… – Po familjet e tyre? Njësoj… S’do mend ajo… kokrra e plumbit i pret…
Pas nja dy vjetësh Spiro N., kaloi nga gërma A në gërmën D…!
(Marrë nga muri i Fb Maks Rakipaj 5 dhjetor 2013)

Related Images:

Artikulli paraprakEmrat e Byrosë Politike të Komitetit Qëndror të P.P.Sh… Jozef Radi
Artikulli tjetërSabri Hamiti: Rugova, shkrimtari president!
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

2 KOMENTET

  1. Prenjo Imeraj
    Nuk ka as edhe një gërmë të sajuar nga tregimi.
    Ashtu ka qenë po, hajde bindi komunistët fanatikë, pa le enveristët që duan të na e ngjallin përsëri… nuk e kuptojnë budallenjtë se Enveri me komunizmin e tij bastard vdiq njëherë e përgjithmonë, ndërsa drejtuesit e partive politike kryesore sot në Shqipëri vazhdojnë për nostalgji, por edhe për inerci të na nxjerrin nga plehrat portretet e baballarëve të tyre.
    Le ta bëjnë, kjo nuk na prish punë por për korrupsionin dhe krimet duhet dhe do japin llogari patjetër një ditë përpara drejtësisë ligjore…

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.