Requiem për nji Njeri dhe nji Artiste të Madhe… Jozef Radi

0
10
Vaçe Zela (1939-2014)
Vaçe Zela (1939-2014)
Vaçe Zela (1939-2014)
Vaçe Zela (1939-2014)

Requiem për nji Njeri dhe nji Artiste të Madhe…

nga Jozef Radi

“Shpirtrat e mëdhenj
nuk vdesin kurrë në kujtesën e popujve të tyre…”
dh.k.

Askush t’mos thotë se Ajo s’asht ma…!
Ajo kahera asht përgjithmonë… kahera asht me t’përgjithmonshmit… Po… me t’përgjithmonshmit e kësaj toke… Ajo kahera, e ka lanë te shumkush prej nesh at farën që bulon, at sythin që bahet degë, at gonxhen që bahet lule, at blerimin që bahet lendinë, at tingullin që bahet ndjenjë… dhe mjafton pak, veç pak me ndejtë me nuancat e zanit e Saj, me meloditë e kangëve të Saj dhe gjithçka bahet forcë, besim, shpresë, andërr… bahet magji… Pse e tillë ishte Ajo…!
Ajo futesh me nji lehtësi të pabesueshme ndër shpirtnat e njerzve, dhe s’ikte ma prej aty…
Qysh fëmijë, kam pasë fatin  me u rritë me zànin e Saj, me kangët e Saj, bile në qytetin e Saj, në rrugicat e Saj ku ajo kishte kalue… dhe s’ishin të paktë ata që e kishin njoftë, që kallzonin aq bukur për at çupulinë me shpirt flladi, e hypun maje biçiklete me kitarrë mbas shpine, tuj “shetitë” si mësuese muzike rrugve të Myzeqesë… Pse njashtu ishte Ajo… e thjeshtë, e ambël, e qeshun, e papritueshme, njerzore… shpesh i zbriste biçikletës, dhe ndalesh buzë rruge, në ndonji stom kanali, e rrokte kitarrën dhe i jepte hov njatij zanit që vërtet ishte i Saj po që bahesh pronë e gjithkujt… dhe shfaqesh herë si fllad e herë si dritë; herë si zjarr e herë si stuhi, aty midis fushës së madhe, pa pyetë nëse ata që ndaleshin, e ndigjonin dhe këndonin me të, ishin fshatarë, traktorista, qerrexhinj, mjelse apo edhe ata djemtë e pashëm të Kampeve të Myzeqesë, që shpesh me të këndonin së bashku “Esperancën” në emën t’asaj Lirie që u mungonte të gjithëve…
Pse e tillë ishte Ajo… Artiste… po shumë artiste… po edhe njeri, shumë Njeri…

Vaçe Zela - Legjenda e Muzikës Shqiptare dhe e e bija...
Vaçe Zela – Legjenda e Muzikës Shqiptare dhe e e bija…

Mandej Ajo u ngjit… e u ngjit… e u ngjit… dhe shpejt mbrriti në Olimp të Kangës Shqiptare, u ba Maja e pambrritshme, bash në nji kohë të vështirë që përdhoste edhe ma të mirin… po Ajo s’e lejoi vedin me ra… as me u përdhosë… vazhdoi me këndue njashtu si Ajo dinte, njashtu si Ajo andrronte… po gjithnji e ma shpesh edhe ashtu si ia impononin Ata… Njerzit e fortë të Pushtetit… Po edhe aty, Ajo i dha ma shumë pushtet Magjisë së Zanit të Saj, se Pushtetit tv tyne, aq sa njerzit harronin se çfarë thuhesh ndër tekstet e kangëve, po i brohorisnin n’ekstazë zanit të Saj… shpirtit të Saj të lirë… Prandej sa të jetë jeta Ajo ka me u kujtue për zanin e Saj Magjiplotë dhe për at njeriun modest e të ndrojtun që Ajo e ka lanë ndër gjithë ata që e njoftën e që kurrë s’do të rreshtin së nderuemi e së përkuluni lavdisë së saj njerzore…

Vaçe Zela... Album i saj muzikor
Vaçe Zela… Album i saj muzikor

Besoj se Ajo do t’mbesë ndër ne si nji pikë konvergimi, si nji udhkryq ku të gjithë bashkë takohemi, sepse Ajo ishte dhe do të mbesë frymë dashnie, fryma e Zànit të Lirisë që bashkon…
Nji curril i nxehtë loti ma përcjell kët çast dhimbjeje, për Ty o e amshuemja Vaçe Zela!
6 shkurt 2014

Related Images:

Artikulli paraprakPlatoni (427-347 p.K) – Perënditë
Artikulli tjetërSa e lehtë të shkruash për Vaçe Zelën…
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.