Petullat n’ujë – rrëfim nga Xhabir Tabaku

0
10
Miqsitë e rinisë...
Miqsitë e rinisë...
Xhabir Tabaku
Xhabir Tabaku

Petullat n’ujë

rrefim nga Xhabir Tabaku

Më bjen ndër mend si njitash, n’vogli kur shkoja me gjyshin në breg t’Bunës me zanë peshk e mandej kadalë-kadalë merrnim rrugën për Shirokë. Gjyshi bante sikur shkonim për hatrin tim, por un e vëreja se ai ma shum shkonte me takue nji mikun e tij të vjetër, Tomen.
Toma ishte plak, a ndoshta plak më dukej mue, ngase isha fëmi. E kishte shtëpinë në mes të Shirokës, sa kalojshe nji klub n’qoshe të rrugës së vetme e merrshe rrugën përpjete për kah Kampi i Fmijëve, dikur Vila Zogut.
Gjyshi e gjuante penxheren e shtëpisë me guralec: -Erdha me vrep, ndihej zani i Tomës. Toma kishte za të pakët… përherë me nji xhaketë bojkafe, dimën-verë, e n’krye nji kaskete doku. Gjyslykët me skelet të trashë, të zi, i jepnin pamje prej intelektuali. Fliste ngadalë e me buzen në gaz krejt kohës. E donte fort gjyshin, e vëreja se i ndrinin sytë kur takoheshin. Mos t’ishte për gurabijat pesë lekëshe që më blinte, nuk do e kisha kujtue me kaq hollësi Tomën…
.
Pamje e Shirokës - Shkodër
Pamje e Shirokës – Shkodër
Mandej zbrisnim të tre drejt bregut të liqenit. Toma e gjyshi mblidhnin do gur petashuqa e m’i jepnin mue me ba petulla n’uj. Kur ta çojsh në dhjetë petulla me i gurë, ke i gurabi tjeter më thonin.
Me binte krahu n’tokë tue dashte me mbërri dhjetën. Oh! Po për Zotën… thirrte Toma e qeshte me za. Fiks dhjetë. Qe artist, e ma zgjaste nji pesë lekësh tjetër për gurabinë e premtueme, ani se edhe ai edhe un e dinim se as gjasht petulla nuk kisha ba.
Më bante përshtypje pse gjyshi e Toma përherë flisnin me za të ulët.
Isha kureshtar me i ndigju, por me petulla uji, e gurabija klubi me mbanin gjithmonë larg. Vetëm pak vite ma vonë, kur Toma pat vdek në spitalin senatorium nga tuberkulozi, e pata kuptue se Toma kishte qenë prift…
E ndigjova gjyshin kur i tha nji burri thatuk që erdhi te ne me marr vesht si ishte puna. “Nesër mbrama, – i tha gjyshi lehtë, – dom Lorenci ka me çu meshë për Tomën, diku në shtëpin e nji miku të tyre në Shkodër!” Gjyshi me Tomën kishin pas jetue për vite me radhë në nji odë burgu dhe e kishin nda kafshatën e bukës me njeni-tjetrin. Me pat marrë edhe mue me vedi gjyshi kur shkoi te vorrimi i Tomës.
Ata kishin vorret e tyne në mal, atje mbi liqen. Vorret e tyne më patën shti friken… Ishin do qiparisa të naltë e kumritë zinin vend ndër ta… nuk kishte shum njerëz në vorrimin e tij. Kah u kthyem në shtëpi, gjyshi heshti e un nuk bzana hiç. Ma mori mendja që po përcillte ndërmend të kaluemen me mikun e tij. Vetëm kur mbrritem në Tophane, mori frym thellë e tha duke me fërkue qafën e duke iu dridhë gusha: “E kam pasë si vlla!” Lotët që i rrodhën për faqe nuk i fshiu fare. Vetëm rrudhi vetullat e shikimin diku larg.
Prej aty e deri te shtëpija, gjyshi nuk çeli gojë. Atbotë e mbrapa, kurr s’më pat marrë ma për shetitje nga liqeni.
Kur shkoj në Shirokë, përherë më kujtohen ata dy burra të mirë… herë kthej kryet poshtë kah bregu i liqenit ku uleshin mbi gurë e përshpërisnin lehtë-lehtë, e herë kthej kryet kah qiparisat mbi të cilat kukujnë pa prà kumritë.
.
Marrë nga Muri i Fb. i Xhabir Tabakut, 17 tetor 2020
.

Related Images:

Artikulli paraprakHomazh… – nga Lluka Qafoku
Artikulli tjetërLargimi i papritur dhe i trishtë i Nuri Dragojt – (Jeta dhe Veprat) nga Tanush Kaso
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.