Një foto në Teqenë e Turanit (Korçë) – Luan Merdani

0
11
Teqeja e Turanit (Korçe)
Teqeja e Turanit (Korçe)
Teqeja e Turanit (Korçe)
Teqeja e Turanit (Korçe)

Një foto në Teqenë e Turanit (Korçë)

dhe dy shënime nga Luan Merdani e Pëllumb Tuxhari

Luan Merdani
Luan Merdani

Luan Merdani shkruan:
Kjo është vërtet një foto mjaft interesante.
Para një viti bëra një vizitë në Teqenë e Turanit (Korçë) teqe më shumë se dyqind vjeçare, dhe mbasi shërbyesi i asaj teqeje qe një i njohur i miqve të mi dhe njëkohësisht doja të sillja edhe disa kujtime fëminore të viteve të shkuara prej kësaj teqeje të njohur.
Ndër mjaft gjëra interesante pashë edhe foton në fjalë dhe më bëri shumë përshtypje. Ishte vërtetë një foto që për mendimin tim ka mjaft vlera por ajo çka më interesante mua më tepër te kjo foto ishte fakti se  aty pashë edhe profilin e babait tim që ishte në atë kohë pjesëmarrës i Bandës muzikore të Korçës, me instrumentin piccolo flaut, (flaut i vogël) i cili gjendet edhe sot në familjen tonë si kujtim i atij pasioni të babait tonë. I thashë zotrisë që shërbente aty nëse mund t’i bëja një kopio fotos dhe ai me kënaqesi më tha po…
Babai është i dyti në të djathtë të dirigjentit të bandës Prof. Paskal Anibal, me sa më kujtohet nga babai. Pa bërë analistin dhe komentuesin, për këtë foto, mbase s’e kam këtë aftësi, shikoj në këtë foto të konkretizuar bashkëekzistencën e feve në Shqipëri dhe në veçanti në Korçë, për vetë specifikën e qytetit në atë kohë. Se pari banda e Korçës ishte një bandë me reputacion tëlartë dhe drejtohej nga Prof. Anibal, e cila me hymnet e saj patriotike të asaj kohe ngjallte dashurinë për atdheun dhe kjo bandë e ndodhur në Teqe të Turanit pa diskutim ka shkuar për ndonjë festë fetare Bektashiane (Myslimane), ose për ndonjë ngjarje të shënuar. Kjo tregon më së miri se klerikët e fesë bektashiane dhe myslimane ishin patriotë dhe atdheun e vinin mbi besimin e tyre. Nga ana tjetër, po ta shohim me vëmendje kemi shumë zotërinj të veshur allafrënga me gravata, ku pjesa më e madhe janë të fesë ortodokse, gjë që tregon se fetë në Korçë jetonin në paqe dhe harmoni duke respektuar njera tjetrën në besimin e tyre. Nuk mund të rri pa thënë edhe diçka tjetër…
Me ardhjen e Komunizmit shumica e klerikëve të Shqipërisë u persekutuan deri në vdekje me akuzën “tradhëtarë të Atdheut”, mbasi me predikimet e tyre ia prishnin mendjen popullit për të bërë marrëzira…!! Nga ana tjetër Banda simbol i hymneve dhe atdhedashurisë me ekzekutimet e këngëve patriotike ndodhet në një Teqe, ku na shërbenin armiqtë e komunizmit… Nuk persekutohet askush si bashkëpunëtorë i këtyre armiqëve duke ju shërbyer atyre në festa fetare!? Nuk çuditem, po më erdhi në mendje ky lloj gjykimi, thjesht duke parë dhe riparë këtë foto shumë domethënëse.
Të më falni se nuk qe qëllimi im ta politizoja këtë foto, pordesha të shprehja mendimin tim së çfarë tregon kjo foto për mua. Ju falederoj për vlerësimin e fotos.

Pëllumb Tuxhari shton:
Kjo duhet të jetë një foto nga Kuvendi i Bektashinjve që u mbajt në Teqenë e Turanit, e cila është themeluar në vitin 1812. Në Shtator të vitit 1929, nën kryesinë e Baba Kamber Prishtës, aty u mblodh një Kuvend, në të cilin morën pjesë delegatë nga pothuaj të gjitha viset e Shqipërisë, dhe ku u hartua e u aprovua Rregullorja e Bektashinjve Shqiptarë. Në bazë të kësaj Rregullore, e cila u aprovua më pas nga Parlamenti Shqiptar, Shqipëria u nda në gjashtë Gjyshata: Prishtë (Skrapar), Krujë, Elbasan, Korçë, Vlorë dhe Gjirokastër.

(marrë nga Muri i fb 26 korrik 2014)

Related Images:

Artikulli paraprakPërqafimi i dy kundërshtarëve poemë nga Hekuran Zhiti
Artikulli tjetërVrasja e Gjeneral Enrico Tellinit dhe Kriza e Korfuzit
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.