Letra – nga Artan Gjyzel Hasani

0
15
Artan Gjyzel Hasani
Artan Gjyzel Hasani

Letra –

tregim nga Artan Gjyzel Hasani

(sipas nje ngjarjeje te jetuar)

Ata ishin dy vëllezër. Jetonin aq larg njëri tjetrit. Ai mes telave të dukshëm e të padukshëm të diktaturës. Tjetri përtej oqeanit në një kontinent të largët. Dy vëllezër. I Këtushmi dhe I Përtejshmi. I kish ndarë lufta dhe ajo që pasoi. I shkruanin letra njëri-tjetrit. Letra që nuk arrinin kurrë. Ato kalonin oqeanin lehtësisht, por si gjithnjë ngecnin në kufi. Jo në atë kufirin e dukshëm me tela me gjemba, por në atë tjetrin, të padukshmin, në zyrat e Çensurës ku kontrolloheshin jo vetëm rreshtat e fjalët e shkruara të letrave që vinin nga përtej telave, por edhe pjesët e bardha mes tyre ku mund të depërtonte një nënkuptim apo nëntekst. Dhe në vendin e rrethuar me tela me gjemba sigurisht asgjë nuk mund të depërtonte.
Një dite I Këtushmi mori një letër nga vëllai i përtej oqeanit. Ishte letra e parë. Aty shkruhej: “I dashur vëlla, e vetmja krijesë e dashur e imja në këtë botë, në letër kam futur një qime floku. Nëse kur ta hapësh do gjesh qimen brenda zarfit dmth që letra ime nuk ështe hapur dhe lexuar nga hafijet përgjuese të Çensurës dhe paskëtaj mund të vazhdojmë t’i shkruajmë njëri-tjetrit pa frikë se ndonjë rresht i letrave tona mund të të çoje ty në burgun e tyre.”
I Këtushmi e kish gjetur qimen e flokëve të të vëllait në zarfin e sapomarrë. Ishte lumturuar. Siç dukej hafijet e Çensurës nuk i kontrollonin letrat që vinin nga përtej telave me gjemba. Me nxitim i shkruajti letrën e përgjigjes vëllait: “Vëlla i dashur, e gjeta qimen brenda zarfit. Mund të më shkruash pa frikë.” Por i përtejshmi nuk shkruajti më. As të nesërmen. As muajin tjetër. As vitin tjetër. Asnjehërë.
I Këtushmi u ndje i braktisur dhe i harruar nga tjetri. Kështu kaluan vitet. Shumë vite. U plakën të dy. Ai andej. Ky këndej. Dikur telat me gjemba u rrëzuan. U takuan pas shumë viteve heshtje. Ai e priti në aeroport të përtejshmin. E njohën njeri- tjetrin nga thinjat dhe nga malli që kishin në sy. U puthën. U përqafuan. “Vëlla, si nuk më shkruajte më? Kaq e kaq vjet e kam pritur me padurim letrën tënde. Të shkruajta që e gjeta qimen në zarf.” I Përtejshmi kish bërë një frymëmarrje të thellë dhe e kish shikuar në sy. “Unë në të vërtetë nuk kisha futur qime brenda zarfit…Ndaj nuk të shkrova më…”
©artangjyzelhasani

Related Images:

Artikulli paraprakRikthimi i Shqipërisë në Vitin e Mbrapshtë 1913 nga Dr. Islam Lauka
Artikulli tjetërPse dhe si u vra Isa Boletini më 23 Janar 1916 në Podgoricë? nga Prof. Dr. Hakif Bajrami
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.