Duke lexue nji opingë… nga Jozef Radi

0
9
Nji opingë...
Nji opingë...
Nji opingë...
Nji opingë…

Duke lexue nji opingë…

nga Jozef Radi

Ky objekt s’asht ndonji ufo i zbritun prej s’di se cilit qiell… as ndonji breshkë e zezë e dalun prej gjirizesh të ndonji kanali…
Ajo asht thjesht nji opingë e randomtë, (o nji opangë si mund ta quej ndokush) e cila ma parë se ta kishte nji emën të tillë, ka qenë ndonji gome makine, o gomë zetori… dhe mbasi ka bà rrugë e rrugë ndër baltna e asfalte, nji ditë t’bukur mbas lodhjeve e mundimeve të shumta asht ba martire, e ka shkue si për shërbim t’fundit me mbulue kambën e ndonji hallexhiu prej nesh… dhe kështu asht shfaqë me nji ftyrë paksa të re, duke vazhdue me bà rrugë e rrugë pafund, po tashma maleve, shtigjeve e monopateve derisa asht lodhë, e ka shkye gojën prej britmës dhe ka mbetë e vetmueme, e hjedhun diku midis rruge, njashtu me gojëhapë si nji ulërimë rrenqethse që s’e ndigjon ma askush…
Kjo opingë e pashoqe, s’asht as e Shekullit të shkuem, as e kohës së Mozotmakeqit, as pjellë e ndoj fantazie… asht thjesht opingë e kohës sodit… e sigurisht asht dhimbë e madhe që ende në kët vend ka kambë që mbulohen e mshehen mbas ksi gomash të shkyeme; asht trishtim pse për fat të keq paska ende njerëz që n’vend që me u ndalë para ndonji dyqani këpucësh, dhe me i pa kambët e tyne të ngrohen e të shndrisin, ndalen para ma t’parës gomë të hjedhun rruge dhe ju lumtunohet shpirti dhe sytë ju ndrisin… pse kambët e zbathuna edhe për do kohë, i kanë gjetë do “kundra”, dhe as dimni i rradhës, as shtigjet e maleve s’kanë çka me ju bà edhe për kët herë!!!
Edhe unë jam ndalë e po e lexoj me dhimbje kët opingë të mbetun jetime!
Deshta, po s’mujta me e lexue ndryshe… dhe besoj se as ju s’mund ta lexoni ma mirë…! Pse kur vorfnia i hyn njeriut për palcë, aq sa mbrrin me iu gëzue edhe nji opinge prej gome makinash… kallzon se koha jonë asht ndalë, se ajo s’mundet me ecë ma përpara! Edhe pse njeriu me të ne kambe, mundet me mendue se i ka hypë nji rrote simbolike që ecën shpejt, ajo kurrë s’ka me e mbrritë ritmin e botës!!!
I rashë nji shkelm asaj opinge mbetun midis rruge, me drojen se mos nji ditë ajo bahet fytyra e çdonjenit prej nesh!!!

27 shtator 2013

Related Images:

Artikulli paraprakKur poezia ruhej veç me kujtesë… Dine Dine
Artikulli tjetërLeon Tolstoj (1828-1910) – Vetvetja
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.