Si ia prenë kangën në mes Justina Aliajt… Ndoc Selimi

0
10
Justina Aliaj - Koncert Recital
Justina Aliaj - Koncert Recital
Justina Aliaj - Koncert Recital
Justina Aliaj – Koncert Recital

Si ia prenë kangën në mes kangëtares Justina Aliaj

nga Ndoc Selimi

Nji yll qe, edhe i djegun la shenja në qiellin shqiptar e në zemrën e çdo artëdashësi. Kangtarja Justina Aliaj, hyni në historinë e muzikës si nji gjenì, dhe njerëzit e asaj kohe e kujtojnë mirë emrin, bukurinë, zanin, inteligjencën e saj, aq sa nuk pritej të mbaronte kanga dhe të gjithë spektatorët ishin në kambë… e në mes duartrokitjeve përcillej zani i saj me akcent shkodran “falemnders”!
Ajo merr pjesë qysh e re në festivalet e kangës në radio e ma vonë edhe në TV, qysh nga festivali i VI-të e deri te famkeqi i XI-të. Në shpirtin e njerzve, në zemrat e në fishkëllimat melodike, vazhdojnë ende sot të përsëriten notat e kangëve të paharrueme, që kanë hy në fondin e artë të kulturës shqiptare si “Unaza”, e këndueme me 1970, në festivalin e IX-të, “Ne të dy”, në festivalin e X-të, “Stacion i dashur”, në festivalin po të X-të (1971)… Por s’i thonë nji fjalë “… Nuk të len djalli me ba dasëm…” dhe djajtë ishin gati.
U prit festivali i XI-të i vitit 1972, që të shpartallohej krejt arti shqiptar, krejt artistët dhe ndër to ishte edhe Justina Aliaj, për fajin e vetëm se kishte këndue nji kangë!!!
Vërtet kanga ishte pak ritmike dhe mbante titullin “Në ekranin e televizorit” e kompozitorit Agron Xhunga.

Justina Aliaj në studio televizive
Justina Aliaj në studio televizive

Faji i dijes dhe i talentit në kohën absurde të diktaturës përbënte krim, bile krim të randë. Kështu e pësoi edhe e talentuemja e re, 21 vjeçare, Justina Aliaj duke e largu nga puna në TV, duke ia pre kangen në mes, dhe tuj e degdisë në nji punëtore e NISH-Mjeteve Mësimore.
U deshtën vitet ’90, që ajo t’i kthehej me nostalgji skenës dhe ekranit, kangës vet që aq shumë e deshti. Edhe pse i kishte mungue artit për afro 20 vjet, përsëri dalja e saj në skenë ngjalli emocione të spektatori shqiptar e ma andej.
Justina Aliaj ishte dhe asht nji artiste e madhe e kangës dhe skenës shqiptare.
Në kujtesën time janë të pashlyme disa episode duke filluë nga Kanga e Kukullës që e interpretoj me zotësi qysh kur ishte fëmijë, por mbas heshtjes së gjatë, u prezantue për të parën herë ne parë Pallatin e Kulturës, në kuadrin e përkujtimit të 200 vjetorit të Lord Bajronit, ku interpretoi me nji shpirt të papamë poemën për “Çajld Harold-in”.

Justiana Aliaj dhe i biri
Justiana Aliaj dhe i biri

Ma vonë e solli rasti të ishim së bashku në nji meshë në kishën e Shën Mërisë në New Jork në 1996. Mbas meshës iu ba thirrje popullit për të ndihmue me fonde për ndërtimin e nji kishe të re. Njerëzit tashma shqiptaro-amerikanë të vendosun me kohë në shtetin e madh, banin njifarë gare se kush jepte ma shumë, ku premja ma e vogël ishte 5.000 e përfundonte në 100.000 dollarë dhe pastaj zani i spikerit nga mikrofoni “Filani pagoi kaq e kaq”. Në mes tyne ndigjova emnin e njoftun kur spikeri tha: “Justina Aliaj vjen nga Shqipëria e dhuroi 100 dollarë”. Ishte ky 100 dollarësh (kur të tjerët paguenin shuma të mëdha) që bani të ngriheshin në kambë me duartrokitje që zgjatën për disa minuta e gjithë salla. Edhe unë u ndjeva shumë krenar për kët xhest të artistes tonë të nderueme Justina Aliaj.
Të urojmë jetë të gjatë e të lumtun, fisnikja e kangës shqiptare!
Marrë nga muri i fb i Ndoc Selimit

Justina Aliaj - Kur iu ndalu kanga!!
Justina Aliaj – Kur iu ndalu kanga!!

Halil Hajdaraj
Krenari e Shkodrës dhe e tanë Shqipnisë, aq sa asht mundue me e ulë shteti komunist, aq asht çue n’mendjet e popullit të vet. Aktore e para po edhe kangtare, poete, dramaturge (kam nji dramë t’shkrueme prej sajë… E bukur. Kjo nuk asht veç merita e sajë, ka edhe rodin…) Të tana kto i bajshin hije diktaturës… Urojmë të ketë forca me i harrue të kqijat e pësueme e me kenë e lumtun sa t’jetë… ZOTI e ndihmoftë.

Rikthimi i Justina Aliajt
Rikthimi i Justina Aliajt

Biografi e Justina Aliajt

Shkëlqimin e yjeve shqiptarë të të gjitha fushave të jetës nuk e duronin dot komunistët, drejtuesit injorantë të shtetit të djeshëm shqiptar, dhe si të tillë edhe ai yll që lindte duhej shuar, duhej dënuar, duhej… Justina Aliaj u dënua, u dënua rëndë, madje, por fatmirësisht nuk u shua. 

Talentet nuk shuhen, ato vetëm mund të zbehen. O Zot, çfare çmendurie dhe fatkeqsie! Në kulmin e arritjeve dhe suksesit, kur aktorja, këngëtarja e madhe Justina Aliaj ishte duke u ngjitur për të kapur majat më të larta të suksesit të saj, ose i kishte kapur ato maja para kohe, si gjithmonë vjen një urdhër i prerë nga lart…  Të dënohet!
Dhe Justina, si shumë artistë të tjerë të asaj kohe të çmendur të fillimviteve ’70-të pati fatin e hidhur të jetës të provonte dënimin komunist. Ia ndërprenë menjëherë të drejtën e studimeve, ku ajo ishte studente në Akademinë e Arteve, në Tiranë për aktore, duke e çuar të punojë në prodhim. Çmenduri!  

Nuk e lejuan të këndojë më në festivalet e këngës në radiotelevizion dhe në të gjitha aktivitetet, ku Justina kishte qenë shumë e suksesshme, madje shkuan edhe më tej; Këngët e kënduara prej saj nuk duhet të transmetoheshin as në radio.
Justina Aliaj u rehabilitua në fund të viteve 80-të, atëherë kur edhe kolera, diktatori kishte ngordhur. Edhe pse Justina i mungoi skenës dhe spektatorit për pothuajse 20 vite, dalja e saj në skenë pas kaq shumë vitesh ngjalli emocione të mëdha tek spektatori kryeqytetas dhe i gjithë Shqipërisë.
Justina Aliaj mbetet një yll i këngës dhe skenës shqiptare.
http://www.teksteshqip.com/justina-aliaj/biografia

Related Images:

Artikulli paraprakUnë… nxënësja e Sami Frashërit… Musine Kokalari
Artikulli tjetërTakimi im me Isa Elez Ndreun… nga Kristo Zharkalli
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.