11.5 C
Tirana
E diel, 3 Mars, 2024

Mbeshtet RadiandRadi

spot_img

Pasqyrat… – nga Artan Kafexhiu

on

|

views

and

comments

Artan Kafexhiu
Artan Kafexhiu

Pasqyrat…

nga Artan Kafexhiu

Jeta jonë nga çasti në çast, prej pasqyrash është rrethuar. Një shenjë e dallueshme e të përditshmes sonë moderne. A është kjo një mallkim apo bekim ardhur prej ditëve të herëshme të Narçizit?
Ndoshta e kanë gjykuar mirë tributë primitive, kur i frigoheshin imazhit të vet në pasqyrën e parë fluide natyrore ndër pellgjet ujore. Ngjante sikur imazhi i reflektuar në ujin e palëvizshëm i burgoste qenien, i mbante të lidhur shpirtin, i shtërngonte në një vetgjykim të detyrueshëm.
Përpiqem të imagjinoj se si mund të ishte një botë, ku nuk do të kishte pasqyra, të mos kishte mundësi të shihje imazhin tënd fizik. A do të ishte një opcion i pëlqyeshëm, i pranueshëm, të mund të shihje veten vetëm nëpërmjet syve të tjera, si të shihnin të tjerët, e reagimeve të tyre. E vërtetë, a nuk të kufizon botën pasqyra fizike, duke u përpjekur kaq shumë, të biesh në paqe fillimisht me veten?
Mjafton me kthy kokën, e kudo mundesh me pa imazhin tënd të reflektuar në pasqyrat, të cilat të rrethojne kudo në të përditëshmen, e në çdo moment; ato të banjos, dhomës gjumit, korridorit, ashensorit, vitrinës dyqanit, dhomës provës, holleve të ndërtesave, hoteleve, lokaleve, deri në tavanet e dhomës gjumit për disa, e kështu pafundësisht. 
Për më tepër, imazhi i reflektuar nuk është imazhi jonë i vërteti, i çastit, por i atij që ishim pak më parë, i çastit të çastit, që na u përvodh nga jeta jonë për me përshku rrugën midis nesh e pasqyrës në shkuarje e kthim, i asaj grimce pafundësisht të vogël kohe, e cila i vidhet jetës tonë pa pushim.
.
Transformation (Femme au miroir), 1974 - Salvador Dali
Transformation (Femme au miroir), 1974 – Salvador Dali
Pasqyrat janë të pashpirt. Nuk i bëhet vonë, të mundohen sadopak të mjegullojnë, të shfokusojnë reflektimin tonë, të fshehin të pa bukurën fizike të momentit, apo atë të dhënë si të përjetëshme, për të cilën jemi aq të ndjeshëm; por më shpesh atë shëmtimin e ditës, të zbehin siluetën intime të ditëve tona aspak të këndëshme, të ditëve post-rinisë, të ditëve të flokëve që nuk të rrinë mirë, të ditëve të atyre syve që qajnë e s’dinë me pushu, të ditëve kur na ka humbur fytyra, e na është tretur buzëqeshja, të ditëve ku nga goja e shpirti dalin veç ofshama lutjesh përgjëruese, dëshpërimi, apo mallkimi. 
Pasqyra nuk di të gënjejë, e për më tepër, veç reflekton çka është prezente, as me shumë as më pak. Nuk i lë asnjë mundësi imagjinatës me hapë krahët e me fluturu. Të mban të lidhur pas vedit, duke të imituar në mënyrën më perfekte e cinike njëherazi.
A nuk është thjesht arrogancë, kur nuk bën gjë tjetër veçse të dëfton të vërtetën lakuriq, ashtu si e reflekton atë? Ahh… për një moment harrova thelbësoren: pasqyra nuk ka shpirt, është një send pa shpirt, është një gjendje thjesht fizike, një prezencë, që nuk mendon për pasojat. Siç është krijuar prej mamës vet, Natyrës, që në fillim të ekzistencës së saj në gjendje natyrale mbi syprinat e lëmuara ujore, duhet veç të dëshmojë të vërtetën, e veç atë, pavarsisht se ajo të hidhëron, apo bëhet vrastare me heshtjen e saj. 
Natyra i ka dhënë autoritet të vrasë iluzionet e njerëzve; atë mospërputhje të nevojshme, herë-herë të domosdoshme, midis ndjenjave, dëshirave tona që na ushqejnë shpirtin dhe ekzistencën tonë fizike. 
Pasqyra shpesh na bën të flasim me veten kur jemi përballë saj, në një monolog pa dalje: “Ti mendon se na ndihmon duke qënë kaq e hapur, pa dorashka, pa mbajtur asgjë brenda vetes, të na tregosh pikërisht ti të vërtetën e pamjes tonë? Ti ndoshta nuk e di që të thuash të vërtetën nuk është gjithmonë e virtytëshme, mund të jetë edhe një virtyt mizor, e së fundmi, që vret! A mendon ti pasqyrë për pasojat?
Apo ndoshta jam gabim? Ndoshta Narçizi desh të na dëftonte diçka më shumë, me të thellë me imazhin e vet që e sodiste përditë, aq gjatë? Ndoshta ti pasqyrë nuk je kaq fizike dhe materialiste! Ndoshta duke parë gjatë veten në ty, pasqyrë, mësojmë si me e pa veten, me zbulu atë bukurinë e të mirat brenda nesh, bukurinë subkoshiente të shpirtrave tanë, që janë shumë më komplekse përtej një shikimi kaq kalimtar të reflektuar thjesht fizikisht në kristalinat optike të syve tanë? 
Ti vazhdon të heshtësh prej mijra e mijra vitesh, miriada jetë njerëzish, të cilëve për së gjalli, i reflektove imazhet e tyre, kaq të përkohëshme mbi tokë! Ngjan se heshtja jote flet me gjuhën e pagojë! Në ato momente kaq fluturuese, ne mund të zbulojmë sekretin e bukurisë tonë përtej fizikes, atyre imazheve kokëposhtë të reflektuara në kristalet prizmatike brenda globeve të syve tanë; imazhe të cilat veç marrin jetë virtualisht në atë sistem kompleks neuronesh, shkëmbimesh elektro-kimike të trurit, e që në rrugëtime fantastike zbulojnë një botë tjetër përtej reflektimit imediat të pasqyrës, një botë e cila ushqen një imagjinatë, trashenduese kufijsh të një bote ekzistenciale, thjesht fizike.
©AK
Photo: Transformation (Femme au miroir), 1974 – Salvador Dali 
.
Marre nga muri i FB i Artan Kafexhiu, 28 Maj 2021
.

Related Images:

Jozef Radi
Jozef Radihttps://www.radiandradi.com
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...
Share this
Tags

I ke lexuar?

Kontesha Bengazina – nga Lazër Radi – Pjesë nga Libri “Vorbulla t’Jetës Universitare” (Roma)

 Nji prej historive ma të bukura studentore, të rrëfyeme mjeshtrisht prej Lazër Radit në librin autobiografik: “Vorbulla t'jetës Universitare”, ku ai me at sinqeritetin e tij...

Katalogimi i Veprës së Plotë të LAZËR RADIT

  Katalogimi i veprës së plotë të LAZËR RADI  Materiali që paraqesim asht nji bibliografi e thuejse krejt Veprës së Plotë të Dr. Lazër Radit, botue dhe...

Kujtimet e mia me At Zef Valentinin – nga librat e Lazër Radit

Kujtimet e mia me At Zef Valentinin nga librat e Lazër Radit Kanuni dhe teza e doktoraturës Mbasi mbylla llogarinë me Procedurën Civile, në mënyrën ma të...

Te rejat

More like this

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.