Pardesybardhët – “Goma e Shpëtimit” e Partisë së Punës Klodi Stralla

0
8
12 Dhjetor 1990
12 Dhjetor 1990
Klodi Stralla - Tiranë 2010
Klodi Stralla – Tiranë 2010

Pardesybardhët – 

“Goma e Shpëtimit” e Partisë së Punës

nga Klodi Stralla

Me rastin e 23 vjetorit të lindjes së Partisë Demokratike…

Fundviti ’89 ishte i vrullshem dhe trondites. Ato qe nuk kishin ndodhur ne 50 vite, ndodhen ne 100 dite. Nje proces domino, i nisur nga vendet balltike, kish mbritur ne brigjet e Adriatikut. Kudo, ne vendet ish komuniste, e vjetra ish permbysur, qe pranuar pluralizmi politik dhe ekonomia e tregut, dhe ish sanksionuar lëvizja e lirë e qytetarëve të tyre. Çdo të bëhej me Shqipërinë? – pyesnin brenda dhe jashtë vendit. Atë mbrëmje të 25 dhjetorit 1989, ekranet e gjithë botës treguan ekzekutimin makabër të çiftit Çaushesku. Në Tiranë, grupit të vogël të pushtetarëve të sklerozuar, të grumbulluar rreth R. Alisë dhe të vesë së diktatorit, ju kish rënë  çerja e verdhë e vdekjes, ndërkohë që mijra shqiptarë të tjerë prisnin me besim fillimin e proceseve demokratike, që dukeshin të pashmangshme…
Një zile telefoni (figurativisht), e shtangu këtë grup të vogël. Ankth, terror psikologjik, frikë! – Çfarë do të bëni ju shqiptarët? – pyeti zëri i përtej oqeanit. E panë në sy njeri tjetrin dhe të gjithë së bashku të venë e diktatorit. Çdo të thoshte ajo? Si dibrane largpamse e kuptoj se Padroni i përtejoqeanit kish vendosur që t’ua besonte atyre ndryshimin e sistemit; do të ishin bijtë e tyre, biologjikë apo shpirtërorë, ata që do të udhëhiqnin proceset e ndryshimit në vendin e vogël stalinist: do të ishin ata kapitalistët e ardhshëm; nuk do të kishte gjyqe politike, nuk do të kish llogaridhënie për gjithë krimet 50 vjeçare; nuk do të kish vendosje të drejtësisë; Shqipëria do të qe përsëri e tyre, vetëm duhet të ishin të dëgjueshëm për Ata që komandonin transformimet në politikën botërore… Po! – ishte përgjigja e Z.Alia, – ne do t’i bëjmë ndryshimet që na kërkohen…
Si fillim, u mendua se taktikisht propozimi duhet të vinte nga poshtë dhe të aprovohej nga sipër (a nuk kish thënë Partia se ajo bënte çfarë donte populli!!!). Kështu në korrik u thirr një takim me intelektualët më të njohur të vendit (plani A); kërkohej që në udhëheqje të transformimeve të vihej një figurë e njohur edhe ndërkombëtarisht, si psh. Kadareja. Si gjirokastrit me përvojë në kulisat e pushtetit, lëshoi frazën e famshme që e çuditi edhe pasardhësin e diktatorit: “Nuk e njoh pluralizmin politik!!” – tha shkrimtari i madh.

12 Dhjetor 1990
12 Dhjetor 1990

Por Partia kishte edhe variantin B.
Më të përshatshëm do të ishin studentët. Si kudo në botë ata kishin temperamentin e moshës, që mund të futeshin lehtë në lëvizje masive, të kërkonin më tepër liri dhe të drejta, mjafton që t’i provokoje, duke u prerë dritat në konvikte, duke prishur dushet dhe banjat, duke… Por kjo lëvizje duhet të ish e kontrolluar dhe manipuluar, me qëllim që të mos dilte nga kontrolli dhe për këtë duheshin njerëz më të pjekur. U shpikën “Pardesybardhët”!
Lëvizja studentore prodhoi partinë e parë “opozitare” – Partinë Demokratike. Kështu u gjend “goma e shpëtimit” për Partinë e Punës. Ata që kishin kryer krime makabre përgjat 50 viteve, mbi klasat e përmbysura dhe brenda gjirit të tyre; ata që kishin shpënë në faliment një ekonomi të tërë dhe shqiptarët në pragun e urisë; ata që kishin mbushur vendin me tunele dhe bunkere, ndërkohë që miliona shqiptarë jetonin shtrënguar në disa metro katrore banesë; ata që kishin rrethuar me tela me gjëmba një popull të tërë, ia lëshonin tani pushtetin, me procedura ligjore, beniamineve të tyre – Pardesybardhëve…
Do të kishte grabitje të pronës së pronarëve të dikurshëm (ligji i pronave), do të kishte grabitje të pronës së vënë me punën dhe djersën e një populli të tërë në 50 vite (Bordet e privatizimit), mund të kishte vetëm ndonjë gjyq farse (procesi i kafeve), por nuk do të prekej Matrica e pushtetit të dikurshëm dhe privilegjet e tyre 50 vjeçare. Ky eveniment, shumë i rrallë në historinë njerëzore, ja vlen të festohet nga ata që përfituan prej saj…!!
Komunistët u treguan vërtetë të aftë, mjeshtra në lojën me letra. Kushdo e di, se sido ta rrotullosh një letër bixhozi, ajo mbetet gjithmonë me kokën lart.
Ndërsa shqiptarët jolargpamës… me kokë poshtë!!
(Marrë nga muri i fb. Klodi Stralla 12 dhjetor 2013)

Related Images:

Artikulli paraprakTestamenti i Aleksandrit të Madh!
Artikulli tjetërE pashë Atdheun lakuriq… poezi nga Trifon Xhagjika
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.