Nënshkruesit e djegies së veprave të Trebeshinës – nga Shaip Beqiri

0
13
Kasem Trebeshina ne bisede me Shuaip Beqirin e Abdullah Zenelin
Kasem Trebeshina ne bisede me Shuaip Beqirin e Abdullah Zenelin
Kasem Trebeshina ne bisede me Shuaip Beqirin e Abdullah Zenelin
Kasem Trebeshina ne bisede me Shaip Beqirin e Abdullah Zenelin

Nënshkruesit e djegies së veprave të Trebeshinës

nga Shaip Beqiri

Tek mosvotimi juaj e mbështetnin arrestimin? – Direkt e kishin për protestën që bëra, se për votimin nuk e kapte Kushtetuta, por për të më dënuar futën veprat që kisha në dorëshkrimet që ndërkohë kisha bërë. Thirrën Lidhjen e Shkrimtarëve. Krijoi Kryesia e Lidhjes Komisionin prej nëntë vetash.

Cilët ishin ata? – Kryetar të komisionit caktuan Dalan Shapllon; anëtarë ishin: Llambro Ruci, Bashkim Kuçuku, Moisi Zoloshnja, Resul Bedo, Naum Prifti, Fatmir Gjata, Ruzhdi Pulaha… Atyre ua kishin ndarë dorëshkrimet sipas gjinive e llojeve. Ishte edhe një, po nuk po më kujtohet. Kishte edhe dy-tre dëshmitarë në gjykimin tim. Janë dosjet hetimore ku janë regjistruar të gjithë me të gjitha deklaratat e tyre. Ata thanë aty: ky është armik, e quan Enver Hoxhën mbret, komunizmin e quan mbretëri feudale, prandaj ne propozojmë që të digjet vepra e tij. Mbi atë bazë gjyqi mori vendimin për djegien e veprës sime. Unë jam dënuar me djegie të veprës sime letrare! Dënimi është ky: nëntë vjet burg, pesë vjet internim, pesë vjet heqje të të drejtave dhe djegie të gjithë veprës së tij. 

-Si ndodhi të mos bëhej djegia, si shpëtuan dorëshkrimet e tu?! – U bë djegia. Ato janë kopjet e dyta, të treta e të katërta që i kisha siguruar unë. Ismaili dhe të tjerët e dinin që ishin të zgjuar, por isha edhe unë i zgjuar. 
.
shtëpinë e Kasëm Trebeshinës, më 13. 8 1992, gjatë bisedës maratonike, me botuesin e “Buzukut” Abdullah Zeneli.

Related Images:

Artikulli paraprakNjë fjalë sa qielli e ruajti për njerëzit… – nga Xhahid Bushati – në kujtim të Marian Skanjeti
Artikulli tjetërZot, ku e ka Kelmëni Orën?! vargje kushtue viganit Prek Cali, nga Zef Turkaj
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.