Në vend të Homazhit për 22 Martirët e 26 Shkurtit 1951! – nga Milaim Nela

0
17
22 martiret e 26 Shkurti - Osman Jonuz Kaceli
22 martiret e 26 Shkurti - Osman Jonuz Kaceli
Milaim Nela & Osman Kaceli
Milaim Nela & Osman Kaceli

Në vend të Homazhit për 22 Martirët e 26 Shkurtit 1951!

nga Milaim Nela

72 vjet më parë më 26 Shkurt 1951 do të pushkatoheshin pa gjyq nga ‘egërsinat e pyllit’ si i quan me të drejtë Osmon Kaceli 22 figura intelektuale, njerëz nga më të diturit e ndër më të vlefshëmit që kishte Shqipëria e cila kishte vetëm pak vite që kishte dalë nga lufta.
Zonja Sabiha Kasimati dhe 21 burrat e tjerë të cilëve pabesisht e barbarisht ju ndërpre jeta në atë mesnatë të ftohtë shkurti kishin përveç të tjerave dy tipare që (Q)enverit i kallnin datën edhe në gjumë;
-Të gjithë ishin njerëz të ditur, të ardhur nga familje të fisme e të kamura…dhe
-E donin Shqipërinë pa kushte si Sabiha Kasimati shkencëtarja më e spikatur shqiptare e asaj kohe që ishte kthyer nga Amerika për të ja kushtuar dijen e bagazhin intelektual vendit të saj.

***
Kësaj Vere unë pata fatin dhe privilegjin të takohem në Durrës me Zotni Osman Kacelin të birin e Jonuz Kacelit një nga të pushkatuarit e asaj nate të zezë të Shkurtit 51. Ai më dhuroi librin e tij ’22 MARTIRËT E 26 SHKURTIT 1951′

22 martiret e 26 Shkurti - Osman Jonuz Kaceli
22 martiret e 26 Shkurti – Osman Jonuz Kaceli

Unë kam pasur copëza njohurish për këtë masakër të pakrahasueshme e të padëgjuar as në vende të tjera të botës por të dëgjosh Osmanin apo lexosh përjetimin e tij dhe kalvarin e vuajtjeve të gulagut enverist asht një ndjesi dhe energji krejt tjetër.
Ashtu si edhe librin e At Zef Pllumit “Rrno vetëm me tregue” edhe librin e Zotit Kacelit duhet ta ketë çdo familje shqiptare.
Me 19 Shkurt nga agjentët e sigurimit në oborrin e Legatës Sovjetike ishin hedhur dy ‘llokume’ dinamiti që nuk kishin ba asnjë dëm!
Krimineli Mehmet Shehu në prani të Qenverit do tu bënte byroistëve propozimin: “Të arrestojmë mbrenda natës 100 a 150 individë nga intelektualët e tipit Qemal Kasoruho e nja 10 a 15 prej tyre ti pushkatojmë, kurse familjet e tyre ti internojmë brenda 30 ditëve”.
Nga data 20 deri 23 Shkurt u arrestuan 220 vetë!
I njëjti skenar u perdor në arrestimin e secilit prej tyre, hyrje brutale në mes të natës në dhomat e gjumit në prani të fëmijëve me brutalitetin që vetëm serbët mund ta bënin!
Më 26 Shkurt pas torturave barbare u pushkatuan 22 prej tyre.
Vendimi gjyqësor për pushkatimin e tyre u mor me 27 Shkurt 1 ditë pasi i kishin ekzekutuar.
Familjet e tyre u internuan brenda 3 ditëve!
Të vrasësh në një ditë 22 Intelektualë, qindra vite shkollë e dije nga më të vlefshmet për vendin nuk është thjesht marrje e 22 jetëve apo kalvar vuajtjesh të familjarëve dhe pasardhësve të tyre por është një damblla e trunit të një kombi nëse këtë të fundit do ta krahasonim me një njeri të vetëm.
Mosha e tyre varionte nga 30 vjeç (Zyhdi Herri)64 vjeç (Thoma Katundi) shumica prej tyre në të 40tat e jetës së tyre apo në kulmin e pjekurisë intelektuale.
Për një popull pak më shumë se 1 milion banorë të asaj kohe me një arsimim shumë tē kufizuar ti marrësh brenda natës pesha kaq të rënda është tejet e rëndë është shumë tragjike.
Duke shfletuar librin e lexuar historitë e 21 martirëve (pasi Zotni Kaceli ka vendosur të mos shkruaj për Sabiha Kasimatin në këtë mënyrë duke nxitur edhe kureshtjen e lexuesit për të kërkuar informacion diku tjeter) ndeshesh me mbiemra persekutorësh që janë jo të padëgjuar në ditët e sotme.
Të njëjtat mënyra si arrestime të paligjshme, shpronësime e zhvatje të pasurisë, gjyqe dhe letra të kopsitura pas akteve që vetëm soji i tyre mund ti bëjë!
I vetmi ndryshim sot është se nuk ka pushkatim dhe në vend të internimit ata që plotësojnë dy kriteret që unë përmenda më sipër detyrohen të largohen nga vendi pasi ju bëhet jetesa e pamundur në tokën e tyre.
Duke lexuar librin me erdhi në mendje ndërtesa e Vëllazën Kaceli  që me sa di nuk ekziston më dhe në vitin 1987 kur unë erdha në Tiranë shërbente si dyqan veshmbathjesh e më bënte përshtypje ajo pasqyra e madhe me përthyerje me siguri e sjellë nga Italia nga Kacelët e shumica e shqiptarëve e mban mend për atë skenën e filmit ku Kastriot Çaushi provon kostumin e tij në rolin e Vasil Laçit.
Unë në atë kohë nuk e dija se ajo ndërtesë ishte e Kacelëve.
Osmon Kaceli me këtë libër dëshmi i ka bërë një shërbim të jashtëzakonshëm publikut duke sjellë dëshmi autentike dhe në vetë të parë rreth asaj ngjarje për të cilën është folur shumë pak.
Libri nuk është voluminoz por peshën e ngjarjeve dhe të dhimbjeve e ka shumë të madhe. Ka sinqeritet, thjeshtësi që i jep madhështi librit ashtu siç janë personazhet të cilëve ju kushtohet.
Libri po ashtu ka një parathënie briliante të botuesit Jozef Radi.
Për atë ngjarje është shkruar pak, e për të cilën duhet të bëheshin disa dokumentarë për të ju treguar brezave se çfarë është bërë me shqiptarët e në emër të kujt!?
33 vjet pas heqjes së kufizimit të fjalës së lirë jo vetëm se liria nuk është fituar akoma plotësisht por kemi bërë hapa prapa duke ja lënë vendin në dorë bash pinjollëve të atyre që mes shumë krimeve të tjera kryen edhe monstuozitetin e të ashtquajturës Bombë e Legatës Sovjetike.

Arben Shira - Pushkatimi
Arben Shira – Pushkatimi

Një komb nuk e zhvillon vegjëlia që vjen nga shtresat e varfëra por atë e zhvillojnë të kamunit, të diturit dhe ata që e duan vendin pa interes siç ishin 22 martirët e 26 Shkurtit.
Me keqardhje duhet ta pranoj se atë që ja ka bërë komunizmi dhe metamorfozat e tij Shqipërisë nuk ja ka bërë asnjë pushtues.
Asnjë i vetëm!
Lavdi emrit dhe gjakut të tyre të pafajshëm!
Le të shërbejë ky përvjetor i 72-të për ti parë gjërat ndryshe si shoqëri, për ta parë historinë ashtu siç ka qenë e jo të fallsifikuar e mbi të gjitha të reflektojmë si duhet sepse ju jemi BORXH atyre që nuk i tret dheu.
Kemi bërë shumë pak për rehabilitimin e Ajkes së sojme që u shkërmoq për 45 vjet nga regjimi barbar e shumë pak ose aspak u bë për të në periudhën post regjim apo siç rëndom e quajmë tranzicioni i stërgjatur.
Pa vendosur historinë në vendin që i takon ne nuk do mundemi të ecim përpara e që të bëhet kjo duhen themele solide e pa të cilat nuk mund të ndërtohet e ardhmja.
Të paktën të mos harrojmë!
©️Milaim Nela,  26 Shkurt 2023

 

Related Images:

Artikulli paraprakBefasia e një ftese – nga Luiza Pano Musta
Artikulli tjetërXhim Xhema dhe Senatori Bob Dole për Kosovën – nga Frank Shkreli – Prishtinë, 17 Shkurt, 2023
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.