E ç’ishte Kadareja para nesh…!? – nga Bukra Hysenukaj Kastrati

0
11
Bukra Hysenukaj - Kastrati
Bukra Hysenukaj – Kastrati

E ç’ishte Kadareja para nesh…!?

nga Bukra Hysenukaj Kastrati

(një ngjarje që ka shenjue fmininë teme)

Shkolla 8-vjeçare e katundit tem t’vogël, për mue asht tempull. Aty kam marrë dijet bazë, jo vetëm ato që mësohen në tekste, por kjo temë ka me kanë subjekt i nji rrfenje tjetër ndoshta. Tash due me iu kallxue mbi nji heroizëm t’nxansve, që n’at kohë ish klasa e 7-të, ku bajsha pjesë edhe unë. Në zonat kufitare, siç asht ajo e jona, ku Kosova, n’at kohë Jugosllavia, asht vetëm 20-minuta, vigjilenca e partisë asht kanë maksimale. Edhe na fmija ishim udhëzue se për këdo t’panjoftun që pajshim tuj kalue rrugëve t’katundit, me raportue tek prindi apo mësuesi, se me gjasa ai mundej me kanë “diversant”, qysh u thanshin atyne që kalojshin apo mbeteshin në tentativë për t’kalue kufinin.
Ish pranvera e 1991, mbi 8 muej prej ngjarjes së ambasadave e ma pak nga shpërfaqja pompoze e disidencës së Kadaresë, foton e t’cilit e kishim hjekë nga kandi brì atij të emulacionit në klasë.
Klasa jonë përbahej prej 13 nxansish, ku dominonin çikat. Shumë prej tyne ardhshin prej familjeve me biografi jo t’mirë, por me thanë t’drejtën, n’zonën tonë, kjo ndasi (lufta e klasave), nuk ka mujt kurrë me prevalue mbi lidhjet farefisnore, kshtu që n’shkollë nuk jena pa kurrë si delme t’zeza as t’bardha. Klasa jonë ka pas disa veçori. E them me plot bindjen se, referue kapacitetit të zgjuarsisë lindune që kanë pasë nxansit e asaj klase, me e krahasue me nivelin e Parlamentit sot, kishim pas me e sfidue n’mnyrën ma t’turpshme. Klasa jonë kish fmij t’zgjuet, edhe ata që nuk ishin mirë me mësime, por ishim rebelë. Ishim problematikë në nji farë mënyre. Guxojshim p.sh me lanë orët e mësimit n’grup e me u zhduk, t’vetdijshëm se pasojat ishin t’randa. Ajo që na dallojke prej tjerve, ish uniteti. Mbarë e mbrapsht ishim t’tanë bashkë e nuk tradhtojshim kurrë. Unë jam kanë kujdestarja e klasës, por gjithmonë jam kanë pjesë e gjithçkaje, për mbarë e për mbrapsht që kena bà. Nji ditë, nji prej tre djemve t’vetëm që kishim n’klasë, na flet për nji plan arratisjeje. Ishim vetëm 13-vjeçarë. Vetëm ideja na tmerroi, por pak ma vonë, filluem me e pranue, diskutimin t’paktën, që për arsye sigurie, e bamë n’pyllin me kshtaj sipër shkolle, në nji orë fiskulture, ku bindëm msuesin se duhet me mbledhë dru për stufën e klasës. Mbas debateve e ideve t’shumta që hodhëm, sa mbi procesin e arratisjes n’vetveti, aq edhe t’pasojave, për aq sa mujshim me kuptue, u vendos që fillimisht do arratiseshin tre nxanës. Iniciatori dhe dy vajza, që për mue edhe sot e ksaj dite janë heroj. Në nji kohë që vendime t’ngjashme s’mujshin as me çue nëpërmend, burra me mend e me vetdije për çka ish vendi ynë n’at kohë, kur na kish mblue mjerimi migjenian, ktë akt po e ndërmerrnin disa fmij në nji katund rranxë malit, por skèj kufinit me botën tjetër. Vendimin e poqëm mbas msimit, po te pylli. Tre do iknin si fillim, por përgjegjsia rajke edhe mbi ne tjert, që nuk do mund t’bindshim askand se nuk kena dit gjà, për ma tepër kur lidhja jonë unike, njihej n’krejt shkollën. Unë si kujdestare, e bija e drejtorit të shkollës dhe bija e mësuesit kujdestar, do merrshim koston ma t’naltë t’nesëmen, kur lajmi t’marrke dhèn. 7 jetë me i jetue, at natë s’e harroj. Frikë, ankth, padurim me zbardhë dita e me msue a u realizue plani. Çka kish me pasue?! Ngjarja ish në kufijtë e mitikes. Bahesh fjalë për tre fmij që po guxonin me sfidue pushtetin, që edhe pse n’grahmat e fundit, ish ba edhe ma i egër. Ata ishin largue prej shpie mbasdite, mbas tjerrjes s’planit s’bashku. Detyra jonë ish mos me ra n’sy që diçka nuk shkon, se për t’kallxue as nuk e çonte kush nëpër mend. Aty ma shumë se kurrë, ja kam njoft peshën Besës. Besa s’ka t’bajë me moshën, por me genin. N’nadje t’tan kishim mbrri te shkolla para orarit. Aty rreth mesdite, lajmi u mor vesh prej familjarëve, asnji prej t’cilëve nuk kish pas dijeni. Nuk mbaj mend detaje n’se ata kishin lanë mesazhe apo jo, por duhet t’kishin lanë diçka, për sa kohë lajmi kish t’bante me arratisje, jo largim apo zhdukje.

Duke ecë nëpër pyll...
Duke ecë nëpër pyll…

Tash klasa jonë ish epiqendër e shkolls, katundit e ma n’fund edhe qytetit, se ngjarja kish tronditë deri pushtetin lokal. Filloi terrori ndaj nesh. U kuptue që na kena ditë gjithçka. Qysh u pritke, t’parat u penalizuen, edhe dhunshëm fëmijët e mësuesve, prej vet atyne. As sot nuk e kuptoj se pse m’besuen t’tan kur u thash që s’kam ditë gja. Na ngujuen n’klasë. Vinte sa nji msues sa nji tjetër, na shante e na bajke presion, por na hiç. Kur na lanshin vetëm fillojshim me diskutue n’se treshja ja kish dalë me përmbushë misionin. Erdh mbasditja vonë e prej nesh s’kish dalë fjalë goje, mandej u detyruen me na lanë me shkue n’shpi. Ditën e tretë, msojmë se ata kishin kalue kufinin, ishin arratis. Autoritetet e atjeshme i kishin riatdhesue, me motivin se ishin t’mitun, po kthimi i tyne, kurrsesi s’e zhbajke trimninë e tyne as krenarinë tonë për ta. Kthimi i tyne mes nesh, ditë ma vonë, meriton nji tregim m’veti, por unë jam edhe sot krenare se kur bota mburrtte disidencën e shtirun të Ismail Kadaresë, shokët e mi guxuen me sfidue pushtetin e diktaturën në emën t’lirisë, që deri at’herë nuk ia kishim ditë kuptimin e vërtetë…
.
Marrë nga muri i FB i Bukra Hysenukaj – Kastrati, 31 korrik 2022

Related Images:

Artikulli paraprakCiganët nuk i vrasin kuajt… – nga Ervin Nezha
Artikulli tjetërShënime rreth përqasjeve të Vehbiut, Zhitit, Radit, Martikos e të tjerëve – nga Hortensia Haxhiademi
Jozef Radi
Biografi Jozef Radi 16 janar 1957, lind rastësisht në qytetin e Elbasanit, mbasi të dy prindët e posadalë nga burgu ishin interrnuar në kampin e Kuçit të Kurveleshit... Ishte i vetmi fëmijë i të ashtuquajturit “Kampi i 100 Intelektualëve”... 1957, Pagëzohet me emrin Antonin, por xhaxhai i tij me të njejtin emër, e regjistron si Jozef... 1957-1961, ndjek fatin e prindërve në odisenë e kampeve: Radostinë, Gradishtë, Çermë dhe më së fundi n’atë të Savrës... 1963-1971, kryen shkollën fillore dhe tetëvjeçare në Karbunarë dhe Savër me rezultate shumë të mira... 1971-1975, ndjek gjimnazin “20 Tetori” në qytetin e Lushnjes, ku përjashtohet dy herë nga shkolla, thjesht si... i biri i Lazër Radit! 1975, frekuenton të njëjtën klasë me Gëzim Hajdarin dhe Shpend Sollakun: Tre të apasionuar të letërsisë; më vonë edhe autorë mjaft të njohur librash... 1975, fillon si puntor në fermën e Savrës 1977-1979, kryen shërbimin ushtarak në repartet e xhenjos, fortifikim në Dropull të Gjirokastrës... 1981, mbaron shkollën e mesme me rezultate të shkëlqyera dhe as bëhet fjalë për vazhdimin e ndonji shkolle të lartë... 1984, bën gjithë përpjekjet për botimin e librit të parë poetik “Trokitje”, por problemet e biografike... e pengojnë botimin edhe pse Shtëpia Botuese e kishte vlerësuar si... “të botueshëm...” 1984-1990, krahas punës së rëndë në bujqësi, studion intensivisht gjuhët e huaja; merret me përkthime, shkruan dhe redakton veprën e të atit... 1989, së bashku me të atin përkthejnë veprën “Stalini, Moxarti dhe Maria Judina” e poetit Bërkoviqit, e cila kalon dorë me dorë si vepër antidiktaturë... 1990, së bashku me të Atin, vendosen në Tiranë, prej ku nis nji fazë e re shprese dhe entusiazmi, se demokracia mund t’i riparojë pasojat e diktaturës... dhjetor 1990-31 mars 1991, ndjek nga afër lëvizjen dhe ndryshimet demokratike... mars 1991, boton për herë të parë, ciklin me 6 poezi në revistën arbëreshe “Katundi Ynë” në Kozenca. maj 1991, regjistrohet në fakultetin e Gjuhë- Letërsisë dhe më pas kalon në atë Juridik. 1993, botojnë së bashku me të atin librin e parë “Muret e Muzgut” si dhe poemën “Stalini, Mozarti dhe Maria Judina” 1993, nis botimin e revistës tremujore “Arbëria”, e cila del në tre numra... 1993-maj 1997, punon në detyra të ndryshme në Presidencën e Republikës. qershor 1994, mbaron Fakultetin Juridik qershor 1997, ngjarjet e atij viti ishin dëshmi e vrasjes së demokracisë... detyrohet të emigrojë në Itali. shtator 1998, humb të Atin, Lazër Radin, njeriun me të cilin kishte ndarë ditët më të vështira të jetës. 2000, boton librin e dytë poetik: “Kujtesa e Mjegullës” 2004-2005, mbulon për gati dy vjet rubrikën “Qiell i Përtejmë” në revistën “ars” 2007, boton me bashkaautorë albumin fotografik “Ancona nascosta” 2000-2010, bashkpunon me shokun e tij Gëzim Hajdari, në redaktim e veprës së tij të botuar në Itali 2011, boton librin e tretë poetik “Fletorja e Vjeshtës” 2000-2013, bashkëpunon vazhdimisht me shtypin shqiptar 2000-2013, përkthyen mjaft nga veprat e poetëve si: Ungaretti, Montale, Raboni, Senesi, Fatuiva, Pessoa, De Moraes, Hikmet etje, si dhe ka në duar veprën e Bodlerit “Lulet e së keqes” 2016, po përgatit për botim veprën e plotë të Lazër Radit në 14 vëllime... Jeton prej 16 vitesh në qytetin e Anconës...

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.