!){kind=link}
Tre Vllaznit… – Humor e histori, jo përrallë…!
nga Lukë Luka
(Me motive të marrë prej poezive të poetit shkodran Fabjan Çoba)
Mbas mbarimit të Luftës së Dytë Botnore (rusi, amerikani e inglizi), ne shqiptarëve na lanë dhuratë tre vëllazën.
Vëllai i parë kje Jugosllavi. Titoja, ai kroati, rritë me çorbë ruse e japrak, na u tregue vëlla dhelprak e hilexhi. U ba mik me nji teneqexhi korçar e me të filloi me ba do qare! Filloi në Shkodër me shtetizimin e fabrikave e konfiskimin e mallnave të tregtarëve të ndershëm shkodranë!
Për katër vjet me radhë, shkepën, vjelën dhe vodhën njerëz, pare e mall e për peng mbajtën Kosovën! Tregtarët e bijtë e tyne i mobilizuen me përdhuni, me ngarkue mallin, vue me djersën e ballit të baballarëve, prej portit të Durrësit në portet jugosllave!!
Shkodra u vorfnue. Trisketimi u vu, arrestime e burgime! (Mbi 20 burgje kishte në kët qytet)!..
Kur u prish vëllaznija e parë, vëlla të dytë bamë ate Stalinin me mustaqe të Kremlinit, kriminelin e rruzullimit. Sa për sy e faqe, u duk se u përmirësue pak jeta. Në Shkodër, si gjithnji, humor, kangë e barcoleta! U ndërtue nji kinema e nji teatër dhe nji ndërtesë e madhe 5-katëshe afër Kirit, që gjatë ndërtimit u thirrte uzina e fermentimit (duhanit). E në Tiranë u trombetue me të madhe si kombinati i tekstilit, që prodhonte stof me lesh dhije! Rrobaqepësi Filip Daija e krahasonte me lëkurë iriqi… Erdhën edhe do gra të bukura sovjetike e simpatike (i prune studentët që shkuen për studime akademike!!)!
Kështu vazhdoi jeta derisa erdh ai tullaci, Hrushovi pa mustaqe, qi me udhëheqësit tonë servilë u rrok e u puth faqe m’faqe. Në Pazar, për hatër të tij u mbushën gropat, e entuziazmin e muer vesh gjithë Europa!
Por edhe ky rusi, vëllai i dytë, e kishte pasë me hile edhe me sherr, e iku e na la n’hije e n’terr!..
Porsi kurva që s’rrin kurr’ vetëm, me përdhuni e prej hallit, gjetëm vëllaun e tretë, Mao Ce Dunin (atë që me not kish kalue lumin)! Kina e madhe na e lehtësoi disi hallin. Me ma shumë njerëz se male e tokë, për nji flamur me shetitje në det, u bamë me kinezët vëllazën e shokë! U rregullue disi jeta. U ndërtuen disa fabrika, uzina e diga (H/C i Vaut të Dejës), e Shkodra u mbush me biçikleta!.. Me tregu sa mirë kem shkue na shqiptarët, ata kinezë, bante nji vjet në hartë me i kërkue! Kur Ismajlit, nji kinezi i shkeli kambën, kalaja e vëllaznisë u rrëzue! Fryni nji erë e fortë verì dhe vëllaznit kinezë, si dy të parët, na i përzuni Enveri!
Nuk po shkruej ma gjatë (se po më kritikoni si profesoreshë Zenepen) për vëllaznit tonë këtu binjakë e baxhanakë, që sa mirë shkojnë!?
Gratë, për lehtësi gatimi, kishin pjatën “miqësia shqiptaro-kineze” (pilaf orizi me groshë)!
Lukë Luka – Saluzzo