back to top
31.5 C
Tirana
E shtunë, 20 Korrik, 2024

Një rrëfim janari për “Zonjën Emblemë” – nga Arjeta Kokalari

Gazeta

Musineja pranë të afërme të saj
Musineja pranë të afërme të saj

Një rrëfim janari për “Zonjën Emblemë”*

nga Arjeta Kokalari

Ishte një ditë e ftohtë janari, saktësisht 17 janar 1991, kur Hektor Kokalari me të birin Vesim, u paraqitën në zyrat administrative të Rrëshenit, për të kërkuar tërheqjen e eshtrave të hallës Musine Kokalari. Me siguri, ndërsa bënin ecjejake në qytetin verior, kujtime që nisnin që nga fëmijëria e hershme pushtonin Hektorin, së bashku me brengën e ndarjes për së gjalli me hallën e dashur.
Pasi morën lejen, me vështirësi gjetën dy punëtorë të cilët filluan të gërmonin tokën e ngrirë, mes sqollës së dëborës. Ja më në fund, kazmat takuan kapakun e arkivolit të drunjtë dhe brenda tij u dukën eshtrat e brishta dhe Hektori njohu mbetjet e palltos së saj. Ndërsa Vesimi shkoi të gjente një makinë, Hektori mbeti aty, tek varri i hapur, ku dy punëtorët po mblidhnin mbetjet e asaj që kishte qenë “zonja emblemë” për kulturën, guximin, qëndresën dhe emancipimin e qytetit të Rrëshenit. E ndërsa punëtorët po transferonin eshtrat në kutinë e përgatitur për këtë rast, Hektori u shokua…
.
Musine Kokalari - skicë nga Agim Morina
Musine Kokalari – skicë nga Agim Morina
Ai pa se duart e Musinesë ishin të lidhura me një tel të sertë. U mundua me fuqitë e prera nga emocionet dhe dhimbja, që me duart e ngrira nga të ftohtët ta zgjidhte atë tel e ta lironte hallën e tij nga burgosja e pasvdekjes, por nuk ia arriti. Teli ishte më i fortë se mundësia e tij, ndërsa punëtorët e nxisnin të nxitonte, sepse atë ditë ishte paralajmëruar një miting i PD-së në qytet, dhe parashikoheshin trazira, kështuqë i dorëzuar, Hektori pranoi t’i mbyllnin eshtrat së bashku me telin dhe me makinën që kishte gjetur Vesimi u nisën drejt Tiranës. Po atë ditë eshtrat e të ndjerës Musine Kokalari u rehatuan pranë familjarëve të saj më të dashur; babait, nënës dhe vëllezërve të pushkatuar nga forcat e “Mbrojtjes Popullore” në birucat e Bristolit në Masakrën e 12 nëntorit 1944…
Një jetë tokësore e kaluar në vetmi gjeti më në fund prehjen me njerëzit e dashur në jetën e amëshuar…
Marrë nga muri i Muzeu Kokalari, 17 janar 2019
.
*Titulli i shkrimit i vendosur nga Radiandradi.com
.

 

Related Images:

More articles

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.

Portali Radiandradi.com, prej 11 vitesh dhuron kontribute të përditshme në shumë fusha të kulturës, historisë dhe vlerave shqiptare. Herë pas here siti ka nevojë për mirmbajtjeje, rikonstruktim si dhe rikonceptim në formatin letër. Për ta mbajtur këtë punë shumvjeçare, ndër më seriozet dhe më të lexuarat që të vazhdojë aktivitetin bëhet e domosdoshme mbështetja e lexuesve.

Jozef Radi

Redaktor i Radi & Radi

Artikujt e fundit

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.