Kur të qenit “zotëri” shërbeu si një krim i rëndë
një foto nga arkivi i familjes Kokalari
Kur sheh këtë foto, kupton se faji më i rëndë për komunistët ishte “të qënit zotëri” dhe i shkolluar.
I pari nga e majta Rexhep Jella.
Rexhep Jella mbaroi studimet e larta për Shkenca Politike në Kembrixh të Londrës. Mori pjesë në Konferencën e Paqes në Paris si pjesë e delegacionit shqiptar, mori pjesë në Kongresin e Lushnjes, dy herë deputet i Parlamentit Shqiptar më 1923 dhe 1937. Nga 1926, do të ishte prefekt i Gjirokastrës, Elbasanit, Durrësit, Beratit, nënprefekt i Korçës. Më pastaj, në vitet 1930-1933, do të ishte dhe prefekt i Tiranës, periudhë ku Tirana kryeqytet do të merrte një zhvillim progresiv nga pjesa tjetër e Shqipërisë. Mbajtës i fjalës me rastin e përurimit të Legatës Amerikane në Tiranë, personalitet që refuzoi postin e kryeministrit të Shqipërisë nën pushtimin gjerman në 1943, do të burgosej dy herë nga viti 1945 deri në 1952, viti kur u lirua nga Burgu i Burrelit. Vdiq në mjerim të plotë në një barakë në periferi të Kavajës në vitin 1974.
I dyti nga e majta Javer Hurshiti.
Javer Hurshiti ka lindur në Kaukaz, në moshën 6-vjeçare erdhi në Shqipëri dhe u rrit e edukua në familjen e Maliq Pashë Libohovës.
Kreu studimet e larta në shkenca politike administrative në Stamboll, zotëronte disa gjuhë te huaja. Ishte një ndër kundërshtarët e parë të grekëve për çështjen e Vorio-epirit, Dhe u internua prej tyre në fshatrat e Korfuzit.
Në Luftën e Vlorës më 1920, ishte kryetar i forcave të Gjirokastrës. Mik i Çerçiz Topullit, Muço Qullit, Gjergj Fishtës dhe krushku i Ismail Qemalit, shpëtoi Gjirokastrën nga djegia që deshën t’i bënin greket. Shoqëria “Vatra” e asaj kohe shkruante: “Një djalosh nga Azia/ një pëllumb nga Kaukazia/ e pru fati të shpëtojë/ Gjirokastrën nga Greqia”. Ka qenë deputet i Gjirokastrës me 1925.
Luajti rolin kryesor për të sjellë në Gjirokastër eshtrat e Çerçiz Topullit.
Ka mbajtur poste të larta shtetërore, si zëvendësministër i Drejtësisë dhe Ministër i Kulturës.
Dënohet me vdekje, pushkatim nga Gjyqi Special, më 14 prill 1945.
Në qendër të fotos Justin Godard, mik i Shqipërisë dhe shqiptarëve, mbrojtës i interesave të tyre. Iu kundërvu hapur diplomacisë franceze, që mbante qëndrim të padrejtë ndaj çështjes shqiptare.
I pari nga e djathta, i veshur me kostum ushtarak, Selaudin Blloshmi.
Selaudin Blloshmi konsiderohet një prej ushtarakëve më të talentuar shqiptarë me një kontribut të madh në historinë e Shqipërisë. Djali i Hajdar Blloshmit, firmëtarit të pavarësisë që përfaqësoi zonën e Pogradecit. Blloshmi u edukua në Francë dhe Egjipt në shkolla ushtarake.
Tepër i ri, Blloshmi u kthye në krahun e djathtë të Themistokli Gërmenjit në themelimin e Republikës së Korçës, dhe në 1920, ai do të ishte protagonist në shtrirjen e autoritetit të qeverisë së Kongresit të Lushnjës që kulmon me firmosjen e Protokollit të Kapshticës, një triumf i shqiptarëve në raport me Greqinë.
Selaudin Blloshmi do të jepte kontribut më tej në ushtrinë shqiptare por edhe në diplomaci. Ai shërbeu në vitet 1926-1928 si ambasador i Republikës Shqiptare në Rumani, e më pas do të kthehej në krahun e djathtë të Mbretit Zog në organizimin e ushtrisë shqiptare.
Ushtaraku Selahudin Blloshmin dallon në të majtë të kraharorit Kryqi Francez i Luftës (1914-1918) me tri palma (tri citime në rendin e ditës së ushtrisë për akte trimërie). Me sa dihet, vetëm Selahudin Blloshmi u nderua në mënyrë të tillë nga francezët, të cilët disa vite më pas e dekoruan edhe kalorës të Legjionit të Nderit.
Foto nga arkivi i familjes Kokalari, 27 korrik 2019