Indro Montanelli flet për të Djathtën
Për mua, e djathta është një model sjelljeje.
Dikush mund të jetë i krahut të djathtë edhe nga e majta. Kjo sjellje është kriter rigoroz në shërbim të jetës publike, të cilin e gjej të mishëruar te shumë pak burra, madje edhe të djathtë. Po kur dhe nëse ky ideal i krahut të djathtë a u mishërua ndonjëherë?
Për shembull, në historinë e kombit italian, sigurisht – s’ka kuptim të gërmosh detajet më parë – shoh pak burra të denjë për titullin e një të djathte të iluminuar, që jo vetëm pranon, po edhe dëshiron reforma.
Një njeri i së djathtës, sigurisht – s’e besoj se ishte Conti Cavour. Sipas mendimit tim, Cavour s’ishte njeri i së djathtës, për më tepër martesa e tij e tregon këtë, lehtësia e tij në aleancat politike e dëshmojnë këtë gjë.
Për shembull, Ricasoli ishte sigurisht i krahut të djathtë, Sella ishte sigurisht i krahut të djathtë, Giolitti ishte sigurisht i krahut të djathtë… Njeriu që dha të drejtën universale të votës dhe njohu të drejtën e grevës – është një njeri i së djathtës. De Gasperi ishte padyshim njeri i krahut të djathtë. Pa dyshim, tani nuk dua t’i trondis njerëzit, por do të thoja se Palmiro Togliatti, ishte gjithashtu njeri i krahut të djathtë, përsa i përket konceptit të tij për shtetin dhe pushtetin, dhe kjo tregon se dikush mund të jetë njeri i krahut të djathtë edhe në të majtë.
E djathta është një rregull sjelljeje, është një rregull morale sjelljeje.
Për mua, e djathta nuk është një ideologji, është një model sjelljeje!