Djaloshi i Kërçovës – “Ata që e lanë me dritë jetën time” – Jozef Radi

Hamit Ajdini

Hamit Ajdini

Ky fragment i shkëputun nga poema: “Ata që e lanë me dritë jetën time”,
ka nisë diku e shtatë vjete të shkueme dhe u kushtohet
mjaft prejt atyne personazheve që kanë lanë gjurma drite në jetën time…
Asnjini prej tyne nuk jeton ma, dhe mundem ta theksoj se:
pjesa ma e madhe e tyne ishin njerëz të thjeshtë,
të nji thjeshtësie fisnike,
po edhe n’at thjeshtësi fisnike e të përvuejtshme,
secili prej tyne ruente at të veçantën e vet të pangjashme me askënd tjetër…
E nuk ka qenë fort e lehtë paraqitja e jetës së tyne përmes poezisë…
Ndoshta ky mbetet edhe ai ngurrimi im i vazhdushëm,
në paraqitjen e kësaj poeme me shumë personazhe të vërtetë…
Para do kohe, u ndala me nxjerrë prej heshtjes njenin prej tyne,
nji Njeri i Përvuejtun ma zi se Vuejtja,
nji Poet thellsisht i heshtun ma i heshtun se Heshtja,
të cilin gjithnji e kam dashtë, dhe doja me dijtë diçka ma shumë për të
mbasi vitet e fundin të jetës së tij
mbas atij rrënimi të pësuem për ma shumë se nji çerek shekulli në Tokën Amë…
Ai u kthye në qytetin e vet, në Kërçovë të Maqedonisë, e ndërtoi nji jetë në kujfitë e të ’60 viteve!
Por  ma tepër asgja…!!! Quhej Hamit Ajdini,
Ishte poet me shpirt ma të dlirë se bora…
Diku duhet të jetë nji gur me emnin e tij në Kërçovë,
Zoti ia solli dy djem, po vdiq herët dhe nuk e gëzoi jetën e tyne…
Kushdo që di diçka ma shumë asht i lutun të tregojë…
jozef radi, 18 prill 2015

Qyteti i Kërçovës

Qyteti i Kërçovës

Djaloshi i Kërçovës…

Fragment nga poema

“Ata që e lanë me dritë jetën time”

nga Jozef Radi

 

***
Hamit Ajdini, nji djalë i hijshëm Kërçove, maturant andrrimtar
qe n’ballë t’protestave të rinisë kundra shtypjes serbe
dhe Udba e Krimit, herët e vuni n’shënjestër të goditjes…
po andrra e tij për Shqipni, e Tokë Amtare
e shtyu me gjetë shpëtim mbasi shpresa krejt afër -
ishte, dhe ai me sy e zemër – njimijë herë kish dalë përtej.

Kur Hamit djaloshi me shokë shkelën n’Tokën Amë
Ishte vjeshtë – dhe ndoshta malet e ashpra kah shkonin
s’kishin lule të freskëta për djemtë që vinin nga Përtej
po kur mbrritën, gjetën do fytyra t’egra që ua vranë gazin
gjetën pranga të freskëta, e burgje të rishtë gjetën plot
dhe andrra e Tokës Amë, kurrë ma e trishtë s’qe besue…

Hamit Ajdini e kreu at vit maturën n’burgjet shqiptare
Ndoshta po at vit n’burg e filloi edhe universitetin,
e sigurt asht, se profesorët që jetonin si murgj burreleve
jepnin përdit e përnat mësim, dhe pse diploma kurrë s’lëshuen
ashtu me pranga ndër duer po me shpirt të lirë, u ndje poet
pse t’Keqen e Madhe e preku me dorë, e pa me sy t’vet…

Djaloshi prej Kërçove u ba burrë me burrat e vuejtjes shqiptare
E vuejti burrnisht me ta, ata i ndjeu mësues dhe prind.
Mësoi se me vuejtë pa asnji shkak duhet shumë heroizëm,
mësoi se shkolla e vuejtjes s’mësohet kurrë ndër shkolla!

Hamit Ajdini i Kërçovës e vuejti shqiptarisht andrrën e vet.
Jetoi ndër burgje të gjata e n’humbtina kampesh qyqe vetëm
po kurrë s’rreshti së shkruemi poezi e vargje, edhe pse mbas
çdo arrestimi, vargjet i kish aktakuzë dhe ia digjnin para syve…
e ai përlotej tinza me flakët që lëshonte dhimbja e tij!

Ditën kur i madhi Zot, befas e ndeshi n’nji plak flokbardhë
ai me t’madhe thirri: O Lazër, a ti je?! Gjithë jetën po t’kërkoj,
Jam Hamiti prej Kërçove, bre, pse… A nuk po më njeh?
A s’të kujtohet Rinasi… Ura Vajgurore s’të kujtohet?
A s’të kujtohet o Lazër, kur më mbaje si djalin tand,
e ma mësoje njat’ shqipen e bukur t’Koliqit e Fishtës!?
Dhe Plaku i Bardhë e shifte… e shifte, dhe s’u besonte syve
Jo Hamit, jo! Mos t’më kishe folë, kurrë s’të kisha njoftë!
Po ku asht ai Hamiti i ri plot gaz e jetë, plot andrra drite…
Po si të ka shkue jeta mor djalë, kësaj Shqipnie të ngratë?

Dhe u përqafën e mbetën njashtu t’përqafun e t’përlotun
shpirtna përplot dhimbje, që veç pak mjaftonte e derdheshin…
“Më ndjekin gjithkah, mor Lazër, e unë jam i mbaruem!
Ka vite që lutem, me m’kthye te prindit pleq, te motrat!
Më presin të gjithë, se t’vetmen dritë të syve m’kishin!
E nana m’shkruen: Jo, s’vdes pa t’i puth sytë Hamit! Hajde,
se kahera nusen ta kam xanë, e ajo t’pret edhe n’dekshim ne…!”

Hamit Ajdini asaj nate e shkeli buzagaz pragun tonë
dhe u ba njeri i shtëpisë, nji dhimbje ma shumë mes dhimbjesh
dhe shfaqesh kur binte muzgu e zhdukej pa zbardhë drita
e Nana ia lante rrobat, ia arrnonte gjunjtë e bërrylat
ia mbushte at torbën prej lecke me çka t’i ndodhesh
dhe ia jepte at bekimin në rrugë ngado që t’shkonte…
Prej asaj dite, (qe natë) kur e njofta at njeri, besova
se dhimbja e mirësia s’mund t’kishin tjetër pamje, veç tijën.

Hamit Ajdinin e dënuen sërish edhe tjera herë
diku për dhjetë kile misër t’vjedhun n’koçekët e fermës
që ai ziente për krejt javën, pse i kish “edhe bukë edhe gjellë…
dhe ne vuenim pa pyetje, mungesën e zhdukjen e tij të gjatë!

Derisa nji natë na u shfaq si fantazëm në terr të thellë,
njashtu i zbehtë, i mpitë veç zhele dhe eshtra bashkë
si njeri i tjetër bote, si i nji tjetër skëterre hikun
e na rrëfeu t’vërtetën e fundit, që as vetë s’e besonte:
Të nesërmen do të kthehej te vorret e prindve në Kërçovë
dhe motrat do ta qanin për së gjalli at kufomë vetmie
at rini të vrame ndër andrrat e mëdha të Tokës Amë,
do gjente nusen që e priste me fjalën e dhanë prindve…
Kthehej ajo fantazëm vuejtje, aty ku kërkush s’e njifte…

…dhe na puthi ne tre fëmijve me lot që s’thahen kurrë
dhe u përqaf me nanën e duert ia puthi bekimeve të saj
dhe gjatë u shtrëngue me njat Plak të Bardhë, si hyjni
dhe treti me at trastën prej lecke hjedhun mbas shpine
nëpër natën e gjatë… e Hamit Ajdin ma kush nuk pa…!

Ju mund të ndiqni çdo përgjigje për këtë term nëpërmjet RSS 2.0 feed. Ju mund të lini një përgjigje , ose Ndiqni nga faqja e juaj. Kategoria: Arkivi Jozef Radi, Kafe letrare, Poezia  Etiketat: , , , , , , ,
Një përgjigje
  1. Adriana Dine Tha:

    Joze,
    më ktheve n’ato vite dhe m’i lëndove plagët… më bërë për të qarë… po edhe më kënaqe! Më bukur nuk ka si përshkruhen ato pak caste që kalonim me Hamitin… I pushoftë në paqe shpirti i mrekullueshëm i Hamit Ajdinit…
    Të falenderoj nga zemra Joze që e kujtove!

Lini një Përgjigje

Visit Us On TwitterVisit Us On Facebook